Gülbin’den,
Kocamdan haber alamadan doğan üçüncü güneşe bakıp nefes alamadığım için yanıp duran ciğerlerime bir kez daha çaresizce hava göndermeye çalıştım.
İçimdeki yangını geçirmiyor, sadece beni ayakta tutmaya yarıyordu.
Yesem doymuyor, uyusam dinlenemiyordum iki gündür.
Aç mı, üşüyor mu, kendinde mi, canı yanıyor, bizi merak ediyor mu... Her dakika ne halde olduğunu düşünüp, binbir senaryo kuruyordum zihnimde.
Endişe içinde, cevabını kendi kendime asla bulamayacağım soruları düşünmekten aklımı kaybetmemek için iki gündür hep yaptığım gibi sessizce mırıldandım.
“Allah’ım onu sağ salim bize geri gönder.”
Dün gece abim ve amcam eve gelmemiş, üzerimizdeki polis engeli kalktığından beri deli gibi her yerde kocamı arıyorlardı.
Abimin ‘İki metrelik adamı nereye saklayacaklar, evden
