Arhat ağadan,
Mervan beni karımın odasından en uzak odaya, koridorun en sonuna kadar yürütüp köşede bir odaya soktu.
Kendimi kurbanlık koyunlar gibi hissetsem de karımın hatırı ve annemin yaptıkları yüzünden bir de bu basit isteklerine karşı koymaya içim el vermiyordu.
‘Sen burada bekle, üst baş getireyim’ deyip gittikten sonra çok geçmemiş, elinde paketi açılacak çamaşır ve eşofman takımları ile gelmişti.
Aramızda en fazla on santim olsa da ‘kalıbına uyar mı bilmem, idare et’ deyip sırıttıktan sonra kapıyı çekip gitmişti.
Her ne kadar gıcıklık etmek için özellikle uğraşıyor olsa da beni aileye kabul ettiklerini göstermeye çalışıyorlardı bence.
Aksi taktirde ipimi çekmek için bütün kozlar ellerindeyken tereddüt etmezlerdi ama yine de alışık olmadığım evde kendi evim gibi davranmaktan
