Gülbin’den,
Elif’in kendi vicdanına borçlu olduğu konuşmayı halamın kaldırabileceğine emin olamıyordum.
Zaten olan olduktan sonra dilenen özürlere pek inanmadığım için konuşmanın devamını engellemeye niyet ederken halam çok şeyler yaşamışların yorgun sesiyle konuştu.
“Sürekli nişanlına benimle buluşması için mesaj yazıyordum. Hakkımda kötü düşündüysen anlarım ama niyetim kocamın canını kurtarmaktı.”
Ben halamın sözlerine dilimi yutmuş gibi bakarken Elif başını mahcubiyetle öne eğdi.
“Özür dilerim.”
Halam oturduğu yerden ağır ağır ayaklandığında konuşmaya devam etmek istemediğini anladım.
“Dert etme. Sen de nişanlını kaybettin, zor olmalı.”
Elif başını hızla iki yana salladı.
“Evlensek daha zor olurdu. Üzülmüyorum.”
Azad abi kızı orta yerde bırakıp gittiği halde hala böyle konuşuy
