Makailang ulit na bumuntong-hininga si Calleigh habang minamasdan niya ang kanyang repleksyon sa salamin. May dinner date sila ni Brian kaya naman nag-ayos siya ng todo. Kinuha niya ang kanyang sling bag at lumabas ng kanyang silid.
Napakunot-noo siya nang maulinigan niya ang mga tinig na parang nagtatalo. Tinungo niya ang opisina ng kanyang Lolo Simon. Bahagyang nakabukas ang pintuan kaya walang ingay siyang sumilip sa loob.
“Hindi ninyo ako mapipigilan sa gusto kong mangyari, Don Simon!” tinig ni Brian.
“Manang-mana ka sa magaling mong ama!” galit na sagot ng Lolo niya kay Brian.
“Kung ano man ang sitwasyon namin ni Calleigh, matagal na ninyong nakapagkasunduan ng Papa ang bagay na iyon! Kung ako lang ang masusunod, mas nais kong wala siya dito sa rancho. Sigurado akong kasusuklaman
