DAHIL sa pagkaka-ospital, alas diyes na nakauwi si Julienne. Nagpumilit rin kasi si Axel na kumain siya. Sandaling nag-dinner pa sila bago siya umuwi. Pinakiusapan niya na kailangan niya ng umuwi at kung ano man ang kailangan pa nilang pag-usapan ay sa susunod na. Naging mahaba ang araw dahil sa kanyang nalaman. Napagod siya at naintindihan naman iyon ni Axel. Ang hindi nito alam, mararamdaman niya na mas mapapagod siya kapag nakauwi siya ng bahay.
Pero kailangan kong harapin dahil mas makakaya ko ito kaysa ang makasama pa siya nang mas matagal.
"Bakit ngayon ka lamang nakauwi?" madilim ang mukha ng kanyang Mommy nang makauwi siya at itanong iyon sa kanya. Katabi nito ang kanyang Daddy.
"Nag-dinner lamang po kami ng mga katrabaho ko." Nuncang aaminin niya sa mga ito ang nangyari sa kany
