Tatlong araw na lang bago ang Nationals. Everything was hell for the past few weeks. Halos hindi na ako kumakain sa tamang oras dahil kahit na may proper schedule ay parang kulang pa rin ang bawat oras ng pahinga.
“You look terrible,” sabi ni Kael.
“You’ve been saying that for two weeks now,” sagot ko naman at inirapan siya.
“And you’ve been proving me right for two weeks.” Tinuro niya ang ilalim ng mga mata ko.
“You don’t need to point it out, Kael!” sigaw ko na ikinatawa naman niya.
“Malapit ka nang maging panda,” pang aasar pa niya lalo.
“Focus,” seryosong saway ni Francine sa aming dalawa kaya nanahimik ako, pero si Kael ay nang aasar pa rin.
“This is your final simulation,” panimula ni Francine at nilabas ang bagong set ng problems. Mas manipis ‘yon at mukhang mas simple tignan
