I Love You, Mi Amor

Ocho

Maligaya kong tinapos ang lahat ng gawain ko. Pagkatapos ng mga gawain sa gabing 'to, dumiretso ako sa kuwarto at kinuha ang sketchbook ko. Hindi na ako mapakaling gumawa ng bagong mga disenyo. Kailangan kong galingan dahil ayokong mabigo ko si senyora at ayokong mapahiya siya dahil sa gawa ko.

Nagsimula akong gumuhit ng outline. Morena si senyora at maganda ang hubog ng katawan. Hindi mapapansin na mayroon na siyang tatlong anak dahil dalagang- dalaga pa rin siyang tingnan. Sinubukan kong gumuhit ng cocktail dress kaso hindi siya umaayon sa disenyong gagawin ko kaya pinunit ko ang pahina at nag-umpisa ulit.

Ilang beses pa akong nagpaulit ulit. Nakita ko ang disenyong ginawa ko noong nakaraang araw. Pulang gown na may malaking slit sa gitna at may slacks sa loob na gawa sa kaparehong tela. Maganda. Pero may kulang. Nag-isip pa ako ng mga detalyeng pwedeng idagdag pero naputol ang konsentrasyon ko at nagulat na napatayo nang biglang bumukas ang pinto ng kuwarto ko.

"Ano na namang ginagawa mo rito?!" naiinis kong saad. Bakit ba basta- basta nalang siyang pumapasok sa kuwarto ko ng walang pasabi? Paano nalang kapag nahuli kami? Paano nalang ang plano kong iwasan siya kung hindi niya rin naman ako hinahayaan.

"I'm sleeping here" kaswal niyang saad at hinubad ang pantaas na damit. Nanlaki ang mata ko at namumulang tinakpan ang mukha.

"B-bakit ka naghuhubad?!"

"I sleep n***d, mi amor. Come one, let's sleep." Tinapink niya ang espasyo sa tabi niya pero hindi ako lumapit. "What? You still want to stare at my body? I can strip all my clothes for you." Nang-aakit niyang saad. Kinagat niya pa ang labi niya at kumindat. Napaiwas ako ng tingin at sinalat ang noo ko. Pinagpapawisan tuloy ako.

"Ano... sige. S-sa sala nalang ako matutulog" hindi ko na alam ang ginagawa ko basta ang gusto ko lang ay malayo sa kanya. Ang malayo sa temptasyon. Masyado siyang nakakaakit kaya hindi ako puwedeng magtagal sa iisang lugar kasama siya. Baka makagawa na naman kami ng milagro,

"You will lie down beside me or I'll tie you to bed?" para naman akong tutang agad na umupo sa tabi niya.

"Maliit lang ang higaan ko senyorito. Hindi ka po makakatulog ng maayos." Totoo. Pero gusto ko lang talagang umalis siya at matulog sa sariling kuwarto niya. Hindi mapirmi ang puso ko kapag malapit siya, paano na kaya kapag magkatabi kami sa kama, baka hindi ako makatulog.

"That's better. You'll have to sleep on my chest or I'll squeeze you. I love being so close to you, mi amor." Bumangon siya at lumapit sa likod ko. Iginilid niya ang kumpol ng buhok ko at naramdaman ko ang mainit na hininga niya sa leeg ko. Nakikiliti ako, pero mas nakikiliti ang p********e ko. Napakagat ako ng labi nang hinalikan niya ang leeg ko.

"Sleep now. We won't do it again for now. I'll wait until it heals, and I will take you for hours in every position" Nanginig ako sa sinabi niya. Bahagya pa siyang tumawa tapos humiga sa kama samantalang pakiramdam ko mawawalan ako ng malay sa sobrang bastos ng bunganga niya. At talagang may plano pa siyang ulitin?!

Hinigit niya ako kaya napahiga ako sa dibdib niya. Pinilit kong umalis at umayos ng pagkakahiga pero pinipigilang niya ang itaas na bahagi ng katawan ko. Pinulupot niya ang matipuno niyang mga braso at mahigpit akong niyakap sabay Gawad ng magaan na halik sa ulo ko.

"Te Quiero, mi amor." Akala ko pa naman ay hindi ako makakatulog dahil katabi ko siya pero wala pang sampong minuto, nakatulog ako ng mahimbing.

Tatlong araw ang nagdaan, ganadong Ganado ako sa pagtatrabaho at paghahanap ng mga inspirasyon para sa mga ginagawang disenyo. Nakatapos ako ng 4 na disenyong pumasa sa paningin ko, pero ipapakita ko pa 'yon kay senyora mamaya.

Si Javier naman ay walang pinagbago. Pumupunta siya ng Maynila para sa Negosyo pero kalagtitnaan ang gabi, nararamdaman ko nalang na may malaking bulto ang tumatabi saakin. Hindi na siya natutulog sa kuwarto niya at palaging sa kuwarto ko ang diretso. Nagtataka nga ako kung paano niyang nagagawang makapasok nang hindi nahuhuli. Kinakabahan man, nakakaramdam ng saya ang puso ko tuwing nilalapitan niya ako. Pakiramdam ko, kumpleto na ang araw ko.

Abala ako sa pagma-mop ng sahig. Tunog ng takong ang umalingawngaw sa sala. Isang babaeng naka itim na fitted dress, at itim n takong ang pumasok. Mayroon pang suot na sunglasses. May dala rin siyang isang bouquet ng bulaklak.

Itinaas niya ang sunglasses sa ulo at nakangiti akong nilapitan. "Isabella, my girl!" maligaya niyang sabi at bumeso.

"Ma'am Audrey" nakangiti kong sabi. Si Audrey Crudwell ay isang modelo. Magkakilala sila ni senyorito Rafael at mukhang malapit sa isa't isa. Lagi siyang napapadpad rito noon pero ngayon, minsan na lang. Ang alam ko, sa Manila niya na ginugulo ang senyorito. Ang cute nga nila eh, bagay silang dalawa.

"Why are you so pretty?!" nakangiti niyang sabi. Namula naman ang pisngi ko sa sinabi niya. 

"Is Rafael awake? Sinusundo ko, kailangan niya 'kong samahan sa photoshoot ko ngayon. A boyfriend should support his girlfriend!" Nagulat ako sa arinig. Ngayon ko lang nalaman na sila na talaga. Masaya ako para sa kanila. Matagal na ring nililigawan ni Ma'am Audrey si senyorito Rafa eh.

"Congrats po. Bagay po kayo ni senyorito."

Pabiro niyang inilugay ang buhok, "I know right" natawa ako sa kakulitan niya. Hindi na talag siya nagbago.

"Anyway, what do you think about these flowers? Aren;t they pretty?" sinuri ko ang bouquet na dala niya. Makulay at may iba't ibang uri ng bulaklaka. Halatang maayos ang pagkakagawa at hindi basta basta ang pagkakaayos.

"Sobrang ganda po. Kay senyorito p oba galing?" tinawanan niya ako ng malakas. Hindi ko naman maintindihan kung alin sa sinabi ko ang nakakatawa.

"Silly. Para 'to kay Rafael, from me. Hindi pa'ko tapos sa panliligaw eh. Anyway, I'll go get him in his room. See yah later Isabella" kumaway siya at nagmamadaling umakyat sa itaas. Natawa nalang ako sa kakulitan niya at pinagpatuloy ang ginagawa.

Natapos ako sa paglilinis nang sahig at niligpit ang mga ginamit. Nagulat ako nang may nabangga ako sa likod. Matikas na mga kamay ang pumulupot sa beywang ko.

"You look hot while vending down mi amor." Natuod ako sa kinatatayuan. Ang bango niya, at angsarap sa pakiramdam ngayong malapit kami si isa't isa. Nahihibang na talaga 'ko.

"hindi ba't nasa Maynila ka dapat ngayon? Ang aga mo yata?" Pinigilan ko ang sariling lumingon nang bigla niyang kinagat ang balat sa leeg ko.

"You smell good." Mas lalo akong hindi mapakali ng sipsipin niya ang leeg ko. Pinigilan kong mapadaing. Nagising ako sa pagkalilo nang maalalang nasa sala kami at posibleng may ibang makakita. Agad akomg lumayo sa kanya at inayos ang sarili.

Nagtataka niya akong tiningnan. Nagsimula siyang maglakad papalapit ulit saakin pero iniwas ko ang tingin. Sakto namang nakarinig kami ng nagmamadaling yabag ng paa sa hagdan. Sinamaan niya lang ako ng tingin kaya napasimangot ako.

"How the heck did I become your boyfriend?!" galit na sabi ni senyorito Rafa nang pababa sa hagdan. Nakasunod naman sa kanya si Audrey habang kami ni Javier ay nakatingin lang sa kanila.

"Because I said so! Let's just go, everyone's waiting." Hindi kami pinansin ni senyorito Rafa nang napadaan siya sa gawi namin. Basta nalang siyang dumiretso sa pinto habang nakasalubong ang kilay at padabog na naglakad.

Nang makita kami ni Audrey, huminto muna siya, at umaktong nagulat. "Oh? You two? Hmm, You two look good together. Well, I gotta go, my boyfriend is waiting. Toodles!" at nakangiting lumabas ng mansyon. Namula naman ang mukha k osa sinabi niya at nakangisi akong tiningnan ni senyorito. Napansin kaya ni Ma'am Audrey? Hindi niya naman siguro ipagsasabi diba? Pero ganun namna siguro siya sa lahat kaya baka biro lang 'yon.

"i missed you." Bigla nalang siyang nakarating sa gilid ko at kinulong ako sa isang mahigpit na yakap. Napangiwi ako nang maramdaman na naman ang mabilis na t***k ng puso ko. Mabili akong kumalas at lumayo sa kanya.

"A-ah, may gagawin pa ako sa kusina, senyorito. Mauna na ho ako." Nagmadali akong umalis sa harap niya at tumakas papuntang kusina. Hawak hawak ko ang dibdib habang pilit kinakalma ang sarili. Kaninang umaga lang siyang umalis papuntang Maynila pero na miss niya na ako kaagad. Pinaglalaruan niya ba 'ko? Hindi ko alam, nagugustuhan ko ang mga ginagawa niya pero sinasabi ng isip ko na imposibleng sineseryoso niya ang isang katulad ko. Naguguluhan ako, kaya mas gusto kong dumistansya sa kanya at pigilan ang nararamdaman ko.

"Hoy, Isabella. Tinutunganga mo dyan?!" Napaigtad ako sa gulat nang pumasok si Marie sa kusina at pataray akong kinausap.

"H-hindi. Wala. Nauuhaw lang." Kinakabahan kong iniwas ang tingin. Natatakot na baka may mapansin o mabasa sa ekspresyon ng mukha ko. Binibigyan pan aman nila ng malisya ang halos lahat ng ginagawa ko. Mahirap na.

"Ewan ko talaga sayo. Hindi ko nga alam kung bakit gustong gusto ka ng mga Alvarado eh. Hindi ka naman maganda, maputi lang. Malandi na nga, wala pang kuwenta. Hay nako, ano bang nakita nila sa'yo?" Kumirot ng kaunti ang puso ko sa narinig pero hindi ako nagpapaapekto. Nakikita ko kasi sa mata niya ang inggit, na naging galit. Alam ko namng wala akong ginagawang mali, kaya bakit ako magpapaapekto.

"Marie, baka kasi mabait ako at hindi puno ng inggit ang puso at isip ko. Subukan mo kayang ayusin ang ugali mo, libre lang naman." Pabara kong sabi. Ang galit niya ay lalonhg lumaki. Kung nakamamatay lang ang tingin, malamang nakahilata na ako ngayon.

"Buwiset ka talagang malandi ka!" sinugo niya ako kaya napaatras ako. Nasagi ko ang mga basong nasa lababo kaya nahulog at nabasag ang mga 'yon. Pareho naman kaming napatigil sa gulat, at nanlalaking matang tiningnan ang nagkalat na bubog.

"WHAT IS GOING ON HERE?!" Pagalit na sigaw ni Javier na kakapasok lang ng kusina. Iba na ang suot niyang damit. Malamang ay galing siya sa kuwarto niya.

Kinakabahan kong tiningnan ang nagkalat na baso, at pabalik kay Javier. Galit siya, at nanlilisik ang mata. Nanginig ang kamay ko sa sobrang kaba. Mamahalin pan aman ang mga baso nila. Hindi ko 'to kayang bayaran.

Si Marie naman ay natulos sa kinatatayuan at nakatungangang tiningnan si senyorito.

"S-sorry senyorito-----

"----- YOU!" naputol ang sinasabi ko nang bigla niyang tinuro si Marie. Napatalon pa ng kaunti si Marie mula sa pagkakatulala.

"I saw what you did." Malamaig niyang sabi. Wala na ang mapaglaro, at pilyong Javier. Umiigting ang panga, at nanlilisik ang mata niyang tiningnan si Marie.

"I'll have to talk to you after you clean up. Do you want to keep your job?" saad ni Javier.

"O-opo senyorito" namumutlang sagot ni Javier.

"Then stop picking on Isabella. Once I catch you again, you're fired. Understand?" Dali daling tumango si Marie at nagsimulang maglinis. Nilapitan ako ni Javier at padarag na hinila paalis. Nahuli ko pa ang masamang tingin ni Marie saakin bago tuluyang makalayo.

Dinala niya ako sa kuwarto niya, pero nagpumiglas ako bago pa niya ako maipasok sa loob.

"Stop being stubborn. You're bleeding." Seryosong sabi ni Javier. Tinuro niya ang siko ko kaya napatingin rin ako roon. May sugat nga, at dumudugo. Hindi ko maramdaman na may sugat ako kanina pero ngayong nakita ko na, bigla nalang kumirot.

"Sit down." Matigas niyang utos sabay turo sa higaan. Agad ko rin namnag sinunod. Umalis siya sandaali at bumalik na may dalang first aid kit. Kumuha si Javier ng bulak at nilagyan ng betadine tapos dahan dahang nilagay sa sugat ko. Napaigik pa ako nung una pero hindi naman masakit, nagulat lang ako. Mahina niya pang hinihipan ang sugat ko at paminsan minsang tinitingnan ang reaksyon ko.

"A-ah, a-ako nalng ang tatapos. O-ok na naman, hindi na masakit." Tumahimik nalang ako nang binigyan niya 'ko ng masamang tingin. Nanatili kaming tahimik hanggang sa natapos.

"Tell me. Do they always treat you like that?" seryoso niyang sabi.

"H-hindi naman" ayokong magsinungaling pero ayaw ko naman palakihin pa 'to lalo na't may tinutustusang pamila sina Marie, at baka masisante pa siya.

"Just be honest, Isabella. I witnessed it twice, you better tell me the truth. I won't let them treat you badly while I'm busy watching over you. Haré sufrir a cualquiera que te lastime, mi amor."