I Love You, Mi Amor

Diecisiete

Sa dalawang linggo ko rito, araw araw akong may bagong natutunan. Mas lalo ko ring nakikilala si Javier, at bawat araw ay nag-uumapaw sa saya. Naging malapit na rin ako kay Alng Rosa kasi siya ang kasama ko rito parati lalo pa't pumapasok si Javier sa trabaho. Bihira na ring nakakapunta si Trisha rito dahil sa eskwela. Samantalang si Javier naman ay laging tanghali nang umalis papuntang trabaho tapos uuwi ng maaga. Ilang beses ko na nga siyang tinanong kung ayos lang ba 'yang pagpapahuli niya sa trabaho pero ang palagi lang niyang sagot ay 'I'm the boss, don't worry' kaya hinahayaan ko nalang.

"Paano ba ang good night sa espanyol?" tanong ko habang nakahiga paharap sa kanya at nakapatong ang kamay sa dibdib niya.

"Bu-e-nas no-ches" tahimik kong sinusunod ang galaw ng labi niya.

"Buenas Noches. Say it."

"Bu-enas Noches. Tama ba?" tumago siya't hinalikan ang noo ko.

Ganito ang eksena namin gabi-gabi. Nakahiga, nakasalo sa iisang kumot, at nag-uusap tungkol sa mga bagay bagay. May natutunan na rin akong kakaunting salita sa Espanyol. Ang galing nga kasi yung iba ay ginagamit rin sa Filipino.

"Buenas Noches, Javier." Nakangiti akong tumingala para tingnan siya sa mata, na siyang sinalubong niya.

"Good night, mi amor. Te amo." Dinampian niya ng magaan na halik ang labi ko at pinatay ang ilaw sa bedside lamp.

Sa ilang linggo ko rito, walang anganap na s*x. Merong minsan na nadadala sa malalim na halik, pero kahit kailan hindi niya ako pinilit, kahit pa binuksan ang topic tungkol roon. Kahit papaano'y nakaramdam ako ng ginhawa dahil alam kong hindi lang iyon ang habol niya saakin kahit pa ilang beses na namin 'yong nagawa sa mansyon.

Kinabukasan, nagising ako sa ingay mula sa lavas. Wala na si Javier sa tabi ko kaya mabilis akong bumangon at nagbihis ng tshirt at pajama. Agad naman akong bumaba at bumungad saakin ang makalat na kusina kung saan nagtutulong- tulong sina Aling Rosa at Javier sa pagluluto.

"Anong meron? Bakit ang g**o rito?" Lumingon saakin si Javier kaya namna kitang kita ko ang h***d niyang katawan. Parang na- glue ang mga mata k osa abs niya dahil hindi ko kayang bawiin ang tingin.

"Isabella, eyes up here babe." Mabilis kong naalis ang makasalanan kong mga mata at sa wakas ay tiningnan siJavier sa mukha. Nakakahiya.

"Ah- err.. Oo. A- ano nga palang nangyayari?" Lumapit muna siya saakin at humalik. Saglit akong napatingin sa direksyon ni Aling Rosa na nagluluto pa rin. Mabuti naman at hinid niya nakita, baka kung ano nang sabihin.

Bumuntong hininga si Javier bago sumagot.

"Mom's coming. She called me early in the morning that she's on her way and that she misses you so much. That's why were rushing." Napatango ako at lumayo sa kanya para magsimulang linisin ang mga kalat sa paligid.

"Bakit hindi ka nalang nag-order ng pagkain?"

"She requested Aling Rosa's food. She loves them." Nagkibit balikat nalang siya at bumalik sa trabaho.

Si Aling Rosa naman ngayon ang nilapitan ko para tumulong sa pagluluto.

"Hija, magandang umaga. Ayos lang ako rito. Ayusin niyo nalang 'yang mga kalat riyan. Malapit na rin naman itong maluto." Agad ko rin naman siyang sinunod.

Napasulyap ako sao rasan at nakitang alas once na pala. Matagal akong nagising, at malapit nang magtanghalian. Naguilty naman ako ng kaunti dahil sa inaasal ko.

"Javier, gusto sana kitang makausap mamaya. Importante?" bulong k osa kanya. Sumeryoso ang mukha niya at tumigil sa ginagawa.

"Sure. What is it about?" Diretsa niyang tanong. Umiling lang ako.

"basta, mamaya na." Dahan dahan siyang tumango at nagpatuloy sa ginagawa habang nagtatakang nakatingin pa rin saakin.

Nagpatuloy kami sa ginagawa at hindi nagtagal, dumating na rin ang kanina pa namin pinaghahandaan.

"Mi Hija! I missed you so much Bella. How are you?" Malakas na wika ni señora axt dumiretso kaagad saakin. Dinaanan niya lang sina Javier at Aling Rosa na nakatayo sa may pinto at bumeso saakin.

"Hello po señora. Ayos lang po, na miss ko din po kayo." Nakangiti kong sagot at niyakap siya. Isinara na ang pinto at sabay kaming tumungo sa kusina. Pinili talaga ni señora na maupo saakin kaya si Aling Rosa ang katabi ni Javier ngayon na ikinasimangot niya.

"Mmm, these look and smell good, Rosa. And I know it tastes good too! Gosh I missed your cooking." Tinawanan lang siya ni Aling Rosa at kusang nagsandok ng mga pagkain.

"So, hija. How's Javier so far? I mean... he's not giving you a hard time, is he?" sumulyap muna ako kay Javier bago sumagot.

"H-hindi naman po señora. Ayos lang po ako rito." Hindi ko kayang magkwento o di kayay sumagot ng mahaba. Ayokong may mapansin siya, at mas lalong ayokong magsinungaling sa kanya. Unti- unti na namang bumabalik ang takot na nararamdaman ko.

"That's good then. You should tour around Manila, hija. There's a lot of wonderful places here that you shouldn't miss. Didn't Javier bring you to places yet?" Pang-uusisa ni señora. Agad akong lumingon kay Javier para humingi ng tulong na agad rin niyang naintindihan.

"Mama, just finish your food. Stop interrogating Isabella." Masungit niyang sabi pero inismiran lang siya ni señora.

"I bet he didn't. Silly hijo." Pabulong niya at may pailing-iling pa.

Pagkatapos naming kumain, hinila agad ako ni señora sa taas, sa study/ office ni Javier. Gusto niya raw akong makausap at makakwentuhan. Walang nagawa si Javier kundi hayaan ang ina, pero nangangamba ako baka bigla akong madulas at may malaman siya.

"Hija, is Javier treating you fine?" malumanay niyang sabi at marahan na hinaplos ang ulo ko. Nakokonsensya na naman ako sa nararamdaman ko.

"O-opo." Tumango lang siya at bumuntong hininga.

"Kapag hindi mo na gusto rito, you are free to call me adn come back to the mansión immediately, ok? Namimiss kan a rin daw ni manang, hindi ka tumatawag." Nakanguso na si señora ngayon kaya natawa ako ng kaunti.

"Pasensya na po. Susubukan ko pong tumawag paminsan minsan."

"Hija... This may sound random but, I'm glad that you're happy here. I just want to assure you that I will support you with anything you're happy with. You're already like my daughter. Stop thinking about anything or anyone else. Please, have courage with what you feel" nagtataka ko siyang tiningnan. Seryoso si señora, pero hindi ko makuha ang pinaparating niya.

"Ano pong ibig mong sabihin señora?"

"Nothing. Solo quiero que seas feliz con mi hijo. Me gustas por él."

Mag gagabi na nang umalis si señora. Sabi niya'y sa isang hotel na muna siya mamalagi. Magkasunod lang din sila ni Aling Rosa na umalis kaya kami nalang ni Javier ang nandito. Nandoon siya sa study/ office niya habang nakahiga ako rito sa kwarto.

Bumangon ako at nagdesisyon na katukin siya sa kabila.

"Come in." Binuksan ko ang pinto at nakita siyang seryosong nakatutok sa laptop niya.

"Busy ka ba? Gusto sana kitang makausap." Tuminagala siya at inabot ang ma kamay saakin. Hinila niya ako paupo sa kandungan niya at ipinulupot ang mga braso sa bewang ko. Inangat ko ang dalawang kamay ko at inikot sa balikat niya.

"About what? Tell me." Matiim lang siyang nakatitig saakin at naghintay ng sasabihin ko.

"errr.. Ano kasi... Tungkol sa sweldo ko rito?" nag-aalangan kong tanong.

"Why? It's not enough? I'll double it—

"Hindi! Hindi! Hindi naman gan'on ang ibig kong sabihin." Nag-iwas ako ng tingin pero hinawakan niya ang pisngi ko para manatili akong nakatingin sa kanya.

"Then what is it?"

"P-pwede bang ano... Wag mo nalang akong sweldohan?" napayuko ako.

"N-nakakahiya kasi. Pumunta ako rito para sana magtrabaho pero wala naman akong ginagawa. Isa pa, libre na ang lahat dito dahil sayo. Ang pangit lang kasi tingnan na ano... Nandito ako pero iba yung ginagawa ko tapos binabayaran ako?" hindi ko na alam kung anong lumalabas sa bibig ko. Ang gusto ko lang ay maintindihan niya ang ibig kong sabihin.

"No. It's your money. Besides, it's not "sweldo". I'm giving it to you because I want to, and because I want to spoil you not because I'm your employer. You're my girl, and everything that I have is yours. And that includes my money. Understand?" Strikto niyang saad.

"P-pero kasi—

"No. And it's final." Dahan- dahan akong tumango bilang pagsang-ayon kahit na ayaw ko naman. Sadyang ayaw ko lang talaga siyang magalit o mairita saakin kaya ang dali ko tumiklop.