This story is not suitable for young reader. Your age must be 18+ (SPG)
Si Bea Cruz ay isang mahirap lang ang kanyang Ina ay kasambahay sa Pamilya Sebastian isa siyang pinagkakatiwalaan roon. Si Bea ay nasa edad 18 anyos nag aaral sa public school, ngunit si Adam ay nasa Amerika ito nasa 32 anyos na ito may edad na, playboy hindi nagseseryoso sa mga babae ang mga babae para sa kanya ay laro lamang. Ang kanyang ina ay pumanaw na at ang kanyang ama na lang ang natitira sa kanya.
Chapter 1
BEA’ S POV
Mag college na ako next year kaylangan ko mag part time pagka graduate ko ng senior high para may pangdagdag sa tuition fee ko at para ma tulungan ko si Inay. Gusto ko maging doctor pero paano? Isa lang kaming mahirap at sakto lang sa pang araw-araw ang kinikita ng aking Ina.
“Hayssss buhay ang hirap maging mahirap…”
Habang naglalakad si Bea. Biglang tumunog ang cellphone niya. Tumatawag ang kanyang Ina.
“Anak Bea hindi muna ako makakauwi ngayon at darating mamaya ang anak ng amo namin galing Amerika.”
“Ahhh ganun ba Inay sige po” saad nito.
Hays mag-isa nanaman ako sa bahay. Malapit na siya sa bahay nila galing school. Bahay school lang siyang dalaga, magaling siya sa section nila siya ang pinakamataas palaging with high honors.
Minsan si Bea ay naglalako sa paaralan nila para may pang dagdag allowance, at mga gastusin niya.
Nakarating na si Bea sa bahay nila, “mag halfbath na ako at magluluto para mamaya matulog na lang ako ay pagod din ako buong mag hapon.”
Pagkatapos niya maghalfbath at magluto ay kumakain na siya ang ulam niya ay itlog, palaging itlog na lang ang inuulam niya tuwing wala ang kanyang ina sa bahay nila. Yun lang kasi ang madaling lutuin dahil hindi naman ito magaling magluto.
Habang nanonood si Bea sa f*******: ay nakita niya sa newsfeed niya ang Pangalan ni Adam Sebastian. Nasa Airport ito at pinagkakaguluhan ng madaming media at tao.
“Sebatia………? Saad niya. Ah kaya pala hindi makakauwi si Inay kasi nabanggit na niya sakin minsan na doon siya nag ta-trabaho sa pamilya Sebastian.
“Ito ba ang binabanngit niyang anak ng Amo niya?” Na sobrang gwapo?
“In fairness ang gwapo nga talaga mukhang matcho at makisig ito sobrang perfect”
“Sh*t pang character siya ng w*****d na palagi kong nababasa”
“Ano ka ba Bea ayan ka nanaman nag i-imagine ka nanaman, gagalingan kong mag aral para maabot kita ADAM SEBASTIAN promise ko yan sa sarili ko hindi lang hirap ang inspirasyon ko ngayon kundi ikaw din.”
“Tama na tama na saad ng kabilang isip niya, kaylangan munang matulog Bea gabi na din.”
AUTHOR’S POV
Si Bea at si aling Nina ay dalawa na lang silang magkasama sa buhay mag-isa niyang nagtaguyod sa anak niya dahil bata palang si Bea noong namatay ang kanyang Ama dahil sa sakit nitong Asthma.
Sa mga sumunod na araw, umuwi na si Aling Nina galing sa kanyang trabaho. Pero hindi nito nadatnan ang kanyang anak, nasa school ito at alas dose na din ng tanghali. May dala siyang mga pagkain at iba pa na magugustuhan ng kanyang anak.
Tinawagan niya si Bea kasi alam na niyang nag lu-lunch na ito.
“Hello inay? Bakit napatawag ka po?
“Bea anak anong oras ang uwi mo?”
“Alas tres nay may dalawa pa akong subject ngayon at yung isa naman ay wala. Kasi wala yung adviser namin.”
“Ah sige anak, at may mga dala akong pagkain mo. Galing kila sir Abraham marami rami din ito.” Siguradong masasarapan ka sa mga ito anak”
“Wow sige po inay, mamaya na lang po at kakain muna ako saglit sa canteen”
“Bye inay see you po”
“Sige anak, ingat ka ha?”
“Opo inay”
NINA’S POV
“Buti na lang talaga at mabait itong anak ko, responsable at napakagaling, hindi ko alam kung ano ang nagawa ko sa Panginoon at nabiyayaan ako ng sobrang talino at magandang dalaga nasa kanya na ang lahat.”
“Hiling ko lang sa maykapal na sana maging maganda ang direksyon ng kanyang buhay.”
“Malapit na ang graduation nila kaylangan kong bumili ng isusuot niya sa graduation. Sa linggo na lang at sabay din kaming magsimba.”
Habang hinahanda niya ang mga pagkain sa lamesa ay napansin niya sa kanilang basurahan na puro shell ng itlog ang nandoon sa kanilang basurahan, “puro itlog nanaman ang kinain ni Bea, nagtitipid ba ang aking anak?” Tanong nito sa kanyang sarili may binigay itong allowance niya pera sabagay sapat lang ito.
“Kaylangan kong itaguyod si Bea hanggang makapagtapos para may marating at hindi ito kawawa kapag wala na ako sa tabi niya.”
“Matanda na din ako 54 ko na at diseotso palang siya.”
Pagkatapos ng tatlong oras….
May kumakatok….
“Inayyyy. Ina…”
Binuksan ni aling Nina ang pintuan.
“Mano po Inay”-Bea
“Kaawaan ka ng Diyos”-Aling Nina
Nakita ni Bea ang lamesa na puno ng pagkain.
“Wow….” Nagulat siya sa sobrang dami ng pagkain na pagkamahal mahal.
“Anak para sayo lahat yan”
“Kumain ka.”
“Sobrang bait talaga ng amo namin, biruin mo pinauwi sa akin lahat ng mga iyan.”
“Oo nga po inay”
“Inay?”
“Oh anak bakit?”
“Eto po ba yung tinutukoy niyong anak ni Sir Abraham?”
Sabay pinakita ang kanyang litrato sa kanyang cellhone. Kinuha niya ito online.
“Anak saan mo naman nakita yan?”
“Eh nagkalat po sa social media kahapon nay.”
“Nay sobrang pogi po niya.”
Sabay spread ng mga labi niya punong puno ng pag-asa at tila nakikilig ang dalaga.
“Beaaa huwag mong pag aksayahan ng panahon yan. Huwag kang mag pantasya dahil mahirap lang tayo anak malabong mangyari yang nasa isip mo.”
“Eh inay bawal po bang magkagusto ako?”
“Anak sa kanya pa?”
“Sa totoo lang madaming babae yan. Ayaw kong mawala ka sa direksyon anak.”
“Inay ayan ka nanaman eh.”
“Tatanda na lang kaya akong dalaga?”
“Sira hahahhha”
Sabay tawa silang dalawa. Kahit na dalawa na lang sila sa buhay ay masaya parin ang mga ito. Dahil kontento na sila sa kung anong meron sila.
“Inay may good new’s po pala ako.”
“Ano iyon anak?”
“Kinakabahan ako”
Biglang saad ni Aling Nina.
Niyakakap ni Bea ang kanyang Ina.
Umiiyak ito.
“Pinapakaba mo talaga ako lalo niyan Bea, ano ba yan anak?”
“Na…. Isa po akong nakuha sa scholarship at alam mo po kung saang paaralan ako mag college?”
“Saan anak?”
“Sebastian Colleges. Po inay.”
“Huh?”
Sobrang saya ang kanyang ina. Ang Sebastian Colleges kasi ay isa sa pinakasikat at magaling ang mga mag aaral, at mga professor doon. Isa itong private school. Sobrang swerte ni Bea kasi isa siya sa nakapasok doon. Sabagay magaling siya kaya hindi na nakapag tataka.
“Nay? Destiny nga naman oh”
“Anong destiny.”
“Eh nay diba pagmamay-ari nila sir Abraham iyon.”
“Mapapalapit talaga ako sa kanyang anak nito.”
Sabay tawa nito.
“Loka ka talaga, mag-aral kang mabuti anak para makamit mo ang gusto mong kurso.”
“Opo inay huwag kang mag-alala. Someday magiging proud ka sakin inay.”
“Proud na proud ako sayo anak, ngayon palang.”
Sa school nila, nakita ni Bea ang kanyang pangalan na kasali sa scholarship program. Laking tuwa nito dahil hindi na sila