THADDIA
Lunes. Kahit ayaw kong pumasok ay kailangan dahil may site visit kami. Mga engineering students.
Nag-aalala pa rin ako sa kalagayan ni Lea. Mabigat ang loob ko at sinisisi ko ang aking sarili dahil sa nangyari sa kaibigan ko.
"Tang*na."
Sana pagkatapos ng mahigit isang linggo ay maging ayos na siya. Gusto ko na siyang makasamang mag-training tuwing hapon. Mang-asar. Kasama sa gym works at lalong-lalo na sa nalalapit naming NCAA Tournament.
Hindi pa man din siya napayag na hindi makapaglaro sa mga ganoʼng laban.
Pagpasok na pagpasok ko sa aking room ay dumiretso agad ako sa aking upuan at inabala ang sarili sa pagda-draft sa aking autocad.
Nakakapanibago. Walang Lea sa tabi ko na nang-aasar at dumadaldal ngayon kaya hindi ko maiwasang pangiliran ng luha sa aking mga mata.
