Chapter 47

2049 Words

3RD PERSON POV MAKALIPAS ang ilang sandali ay nakauwi na rin sila sa munti nilang tahanan, masayang sumalubong ang kanilang bantay sa bahay na si Max, ang makulit at mapaglarong aso ni Damon. Kaya napangiti ng bahagya si Heiley habang hinahaplos ang ulo nito. Tunay nga namang nakakapag alis ng stress ang magkaroon ng alaga. 'Sana pala ay nag alaga na ako ng aso o pusa noon para naman hindi ako malungkot at laging nag iisa,' isip-isip pa niya, habang nakaluhod sa harap ni Max para mahaplos ang malambot nitong balahibo. "Nah, hindi ko na alaga ng ibang alaga, nandito ka naman, Maxxy," malambing na bulong pa niya, at saka napayakap sa mabalahibong nilalang sa kanyang harapan. Masaya naman itong tumahol at hinayaan lamang siya. Ngayon narito na siya sa pamilyar na lugar na ito ay may hind

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD