His Manly Bride: The Forbidden Series 3(BL)

Part 13

Panay ang sulyap ni Gregor sa telepono niyang nasa gilid ng keyboard. Kahit siya ay hindi mawari kung ano ba talaga ang hinihintay. Wala naman siyang mahalagang appointment. Minsan, maging siya ay nahihiwagaan na rin sa sarili. He's not the type to drown himself to technologies and social medias. Makapagload lang ng pantawag, iyon na. Text messaging is also one of his pet peeve, next to doing reports.

Mula sa monitor ng computer, gumalaw ang eyeballs ni Gregor patungo sa kanan nang umilaw ang kanyang cellphone. Ngunit napatiim-bagang nang makitang ang kompanya lang ng linya niya ang naghatid ng mensahe.

Gregor pressed the control and S button and shut the desktop down. Pagkatapos ay dinampot ang cellphone at isinilid sa bulsa ng pantalon.

"Pre, labas muna ako. May bibilhin lang," aniya sa kasamang pulis na nakaupo malapit sa kanyang lamesa.

"O, sige. Pakibilhan mo na lang din ako ng isang pakete ng Malboro, iyong pula." Dumukot ito ng pera sa bulsa at iniabot sa kanya.

"Hmn, sige."

Itinapat ni Gregor ang smart key sa harap ng kotse saka pinindot ang buton para buksan ang sasakyan. He drove to the coffee shop, few meters away.

"Hi, Sir!" magiliw na bati ng babaeng may Large size na pigura. Pink ang bunganga, kulot at masikip na nakatali ang buhok sa likod. May suot itong eyeglasses na halatang for fashion purposes lang. Matamis pa sa cappuccino ang ngiting ibinigay nito sa kanya. Gusto tuloy niyang umikot para huwag nang tumuloy sa pagpasok sa café.

Pagyapak ni Gregor sa loob ng kapehan ay wala sa loob na nagpalinga-linga siya. Tila may sariling buhay ang mga mata at nais makita. Tumuloy siya sa counter at tiningala ang menu.

"What do you want, Sir?"

Ang paningin ni Gregor at nakatuon sa nakasulat sa backlit ng tindahan pero ang titoo ay kahit isa roon walang pumasok sa kanyang isip.

"Sir...?"

Tumingin siya sa mukha ng kahera at nagtanong, "Saan na 'yong waiter ninyong maputi?"

"Maputi?" anang babae na inilagay ang pinatuwid na daliri sa pisngi, ang mga mata ay umikot paitaas. "May tatlo kaming waiter dito, Sir. Ang isa, hindi masyadong maputi, ang isa parang koreano ang puti at ang isa ay porselanang puti. Saan do'n?"

"I...think it's the last one."

"A, si Ruki. Wala pa po siya, mamaya pang gabi 'yon duduty. Bakit po, Sir?"

"Kasi alam niya kung ano ang order ko."

"Ay, alam ko rin po...siguro. Double espresso, 'di po ba?"

"Yes."

"Alright, Sir. One double espresso at ano pa po?" sabi nito na pinindot ng ilang beses ang POS.

"That's all."

"Nagkakape kayo kahit ang init ng tanghali, Sir? O baka si Ruki po talaga ang sadya n'yo? That's one hundred ninety, Sir."

"Bakit? Bawal ba? Huwag na kayong magbukas kapag mainit ang panahon kung ganoon, sabi niya na inilabas ang dalawang daan sa leather na wallet.

"Ay, wala naman po akong sinabing ganyan." Tumalikod na ito para asikasuhin ang kanyang orser kaya naupo na rin siya sa isa sa mga maliliit na bilog na mesa.

Ilang minuto lang ay hinatid na ng isang crew ang kape. Tumayo na siya sa oras na mahawakan ang papercup. Sa office niya na lang iinumin iyon, pupunta muna siya sa isang maliit na supermarket sa unahan para bumili ng yosi.

Mula sa papel na baso, nanunuot sa palad ni Gregor ang init ng inumin. Napatingin tuloy siya sa hawak.

Bakit nga ba siya magkakape ng tanghaling tapat? Hindi naman siya inaantok. Kung ganoon, bakit siya nagpunta sa coffee shop? A, baka nag-crave lang kanina ang katawan niya ng caffeine. Dahil sa naisip, dinala ni Gregor ang bunganga ng baso sa kanyang bibig at ininum ang laman niyon.

"s**t!"

Nadura niya ang kape at apasapo sa sariling bibig nang kumagat ang mainit na likido sa kanyang dila. Ihahagis na sana niya sa inis ang inumin pero naiwan sa ere ang kamay na may tangang baso.

Mahal ang kape. Parang magtatapon lang siya ng 200 hundred pesos.

Kinalma niya ang kanyang sarili at iiling-iling na nagpatuloy sa laglalakad.

Kinagabihan, since hindi pa dinadalaw kahit anino ng antok ang gunita ni Gregor ay inaliw niya muna ang mga mata sa kapapanood ng movie. May binili kasi siyang CDs noong isang linggo at hindi pa niya napapanoon ang lahat niyon. Mukhang jackpot siya sa napiling panoorin dahil kargado iyon ng smut scenes and right now, the female lead is on top of the man rocking her pair of siliconed ass. The sound of her moans was obviously fake dahil masyadong consistent and aggressive, sinadya lang para sa ikakaganda ng eksena. But as a healthy man, it didn't stop him from getting a boner.

Nagsimulang maging kakaiba ang kanyang pakiramdam. Ilang beses na siyang nagbago ng puwesto sa pagkakaupo habang hindi pa rin nilalayo ang tingin sa TV. Nagkakaroon na rin ng bigat ang kanyang ibabang katawan dahilan para bigyan niya ng bahagyang hagod sa palad ang nagmamarukulyo ng p*********i.

Nasa ganoon siyang eksena nang maulinigan ang pagtunog ng pintuan sa kabilang flat. Mahina lamang iyon pero dahil biniyayaan siya ng sensitibong pandinig na pakiramdam niya ay lumala nitong mga nakaraan araw, klaro iyon sa kanyang tainga.

Napatingin siya sa sariling main door saka napatayo nang may maisip. Tinungo iyon at binuksan, sinilip ang flat ng kapatid. Huli pa niya ang likuran ng isang binatilyong naka-light blue ng uniform.

***

Isinara ni Ruki ang pintuan at inilapag ang dalang bag sa silya na katabi ng hapagkainan.

Nakauwi na rin, sa wakas! It was a long day for him, nagpatong ang mga activities sa minor subjects, dagdagan pa weekly test sa major subject. Timing pa talaga na duty day niya sa DCAF.

"It's fine, Ruki. Nakaya mo ulit ang pagsubok sa buhay mo, congratulations!" sabi niya sa sarili habang hinuhubad ang itim na sapatos at inilagay sa shoe rack. Pumasok siya sa kuwarto at naghubad ng damit, initsa iyon sa laundry basket at naghalingkat ng t-shirt sa cabinet. Napili niya ang isang manipis na tee saka isinuot, below is just a pair of his gray printed boxers.

Bumalik siya sa kusina at inilabas mula sa bag ang biniling pagkain sa karenderya. Kumuha ng plato at kutsara para, ilang dandali lang ay sumusubo na siya. Sa gilid ng plato at may apple juice.

Napahinto ang pagnguya ni Ruki nang tumunog ang kahoy na pinto. Magkakasunod na may kalakasang katok na animo'y nagmamadali.

The mere fact na imbes gamitin ang doorbell na hindi naman sira, ay kumatok pa, halos 100% sure na si Ruki kung sino ang nasa likod niyon. Secondly ay ang paraan mismo ng pagkatok. Wala naman siyang nakikilalang ibang tao na kay bigat ng kamay.

Nakatiim-bagang na dinampot ni Ruki ang apple juice saka tumungga bago tumayo para pagbuksan ang bwisita.

"Hoy," bungad ni Gregor sa kanya nang mapagbuksan ng pintuan. Nakatukod ang isang braso nito sa frame ng pintuan.

Gustong umikot ng eyeballs ni Ruki nang makaharap ang lalaki.

"Hindi mo ba ako babatiin ng magandang gabi? Wala ka talagang respeto no."

"Good evening po. Ano'ng maitutulong ko sa inyo?"

"Of course I don't want anything from you. Papasukin mo 'ko."

Niluwagan ni Ruki ang pagkakabuka ng pintuan at hinayaang pumasok ang lalaking nagbabayad ng flat na iyon.

Dumiretso ito sa kuwarto ng kapatid pero nang walang madatnan ay siya ang hinarap. "Nasa'n si Rei?"

"Wala po dito."

"Saan nga?" may diin niyong tanong.

"Sumama sa mga kaibigan niya."

"Saan?"

"Hindi ko po tinanong."

"Why? 'Di ba ibinilin ko sa iyo si Rei?"

Nagtagpo ang mga kilay ni Ruki sa narinig. "Hindi ko naman po matatanong sa kanya palagi kung saan niya planong gumala o pumunta."

"Why not? Is it so hard to do a simple task? Iyon na nga lang ang maisusukli mo sa pagtira dito, hindi mo pa magawa?"

Nag-init ang buong ulo at mukha niya sa narinig. This man is again crossing the line. He doesn't fail to snap the thick wire of his patience. Nang-iinsulto ng ibang tao anumang oras na gusto. He just got home from an exhausting day and he just wants to eat his food, bathe in a warm water and take a sound sleep pero heto at may walang asal na tao ang nanggugulo.

"Hindi ako nandito para maging baby sitter ni Rei. I am his friend, at kaibigan akong pinatira dito ni Rei. I'm sorry kung hindi ko magawang isa-isahing itanong sa kanya pati ang schedule ng pagpunta niya sa CR para dumumi!"

Wala na siyang pakialam kung magalit ito. Gusto niya lang iparating na mali ang pagtrato nito sa kanya at may mga karapatan din siya bilang isang tao.

"Oh yeah, I order you to do that. I don't care about your whims or whatever excuses you have. I just want my brother to be out of danger. Ngayon, kung hindi mo kayang gawin ang mga iyan, you better drag you things right this very moment and leave this f*****g house, homo." Habang sinasabi iyon ay dinuduro ni Gregor ang noo niya.

Namumuti ang mga buko ng daliri ni Ruki sa mahigpit na pagkakakuyom ng kamay. Nanginginig ang kalamnan niya sa namumuong galit sa dibdib para sa lalaking kaharap. Pero dahil may natitira pang kaunting respeto sa kanya para sa mas nakakatanda, gustuhin man niyang magpakawala ng suntok sa mukha nito ay pinigil niya. Kaya sa halip, lumabas ang kanyang matinding emosyon sa pamamagitan ng luha.

Bakit ba napakasakit palagi kapag ang lalaking ito ang kumutya sa kanyang kasarian? Marahil dahil walang preno ang bunganga nito. Walang pakialam kung gaano nakakasira ng loob ng ibang tao ang mga salitang binitawan.

Nagmukhang diyamante ang dalawang mata ni Ruki dahil sa pinipigilang luha. Bago pa man nahulog ang mga iyon sa pisngi ay nilagpasan niya si Gregor at pumasok sa kuwartong tinutulugan.

Padabog niyang binuksan ang pintuan ng cabinet at inilabas ang isang gym bag, inilapag sa kama. Sinalpak doon ang lahat ng mga damit na nasa cabinet. Ilang piraso lang naman ang mga gamit niya dahil hindi naman siya nagdala ng marami noong lumipat siya. Hindi rin siya namili kaya hindi nadagdagan.

Nang kunin na niya ang maroon na jacket na binigay ni Rei sa kanya--na isinabit sa dingding--ay pinigilan siya ni Gregor. Nakapasok na pala ito sa kuwarto, sinundan siya.

"Kay Rei iyan, 'di ba?"

Imbes na sumagot, lumipad ang isang kamao ni Ruki sa mukha ng lalaking nasa tabi. Alertong umilag naman ang huli kaya daplis lang sa pisngi ang inabot. He wanted to preach a praise inside his head for the man's agility to dodge his attack pero masyado nang mabilis ang pangyayari. Hinawakan nito ang kanyang braso at inikot sa kanyang likod. Hindi pa man nakangiwi si Ruki ay tinulak na siya ni Gregor sa kama.

"f**k you!" aniya dito na akmang babangon.

"Is that so? So inilabas mo na rin ang totoo mong kulay." Hindi na siya nakatayo ulit dahil pumaibabaw sa kanya ang lalaki. Hinawakan nito ang nagpupumiglas niyang mga kamay at ipininid sa kutson. Bukod doon ay dinaganan din ang kanyang mga hita kaya nawalan siya ng paraan para makagalaw.

"Bitiwan mo 'ko!"

Binitiwan nito ang isa niyang kamay at lumipat ang malakas na hawak sa kanyang pisngi. Tila tinamaan ng kidlat na naestatuwa si Ruki nang sakupin ni Gregor ang kanyang mga labi gamit ang sarili nitong bibig.

Nang makabawi ay pilit niyang itinulak ang katawan nito palayo pero mabigat at malakas ang lalaki. Tila nabawasan din ang kanyang lakas dahil sa ginawang pagpupumiglas.