Yasın Göğsümde Kalsın
Dizlerimi kollarına bastırıp ağırlığımı üzerine verdim. Azad, altımda kaskatı kesilmiş, neye uğradığını şaşırmış bir halde gözlerimin içine bakıyordu. Az önceki o alaycı gülüşü, yerini karanlık ve sarsılmış bir sessizliğe bırakmıştı. "Öyle uçkuruna sahip çıkamayacak bir adama kocam demem ben Azad!" dedim, sesim odadaki o loş sarı ışığı bile titretecek kadar keskin ve tavizsizdi. Azad bir şey söylemek için hamle yaptı, dudakları aralandı ama parmağımı sertçe dudaklarına bastırıp onu susturdum. Bakışlarımda sadece hırs ve dizginlenemez bir kadın öfkesi vardı. "Eğer benim kocamsan, eğer bu konaktaki herkes, o dışarıdaki insanlar ve o aşağıda kuyu bekleyen sarı yılan seni benim kocam olarak biliyorsa; o zaman o sikine sahip çıkacaksın Azad! Benim onurum senin iki dudağının arasında
- Writer
