สิ่งที่ไม่เคยได้รับ (NC)

1775 Words

[ถิงถึงบ้านแล้วค่ะลุงเจมส์] ทันทีที่กลับเข้าห้องปรมาก็ส่งข้อความบอกตามคำขอ [นี่เพิ่งถึงเหรอคะ เกือบสามทุ่มจะครึ่งเลยนะเนี่ย] ยังไม่ทันจะตอบกลับก็ว่ามีปรากฏสายเรียกเข้า เธอรับสายด้วยมือสั่นเทา หัวใจเต้นแรงระรัวตลอดเวลา “ค่ะลุงเจมส์” “ทำไมถึงบ้านดึกจังคะ ปกติถึงบ้านดึกอย่างนี้เหรือเปล่า” น้ำเสียงจริงจังเจือความห่วงใยจนคนฟังรับรู้ได้ “ปกติถึงไม่เกินหนึ่งทุ่มค่ะ แค่วันนี้เป็นวันศุกร์แล้วฝนตกด้วย รถเลยติดนานหน่อยค่ะ ถิงมาถึงพังงาฝนยังตกพรำ ๆ เลยค่ะ” ปรมาเปิดลำโพงเพื่อถอดเสื้อผ้าที่เปียกชื้นออกจนเหลือแต่ชุดชั้นใน บรรยากาศแบบนี้น่าเปิดวิดีโอคอลให้เห็น “ทั้งฝนทั้งมืด วันหลังโทรให้คนที่บ้านมารับด้วยนะคะ เป็นผู้หญิงมันอันตราย” เจมีไนน์พูด ปลายสายเงียบไปชั่วครู่แล้วตอบรับตามมารยาท อันที่จริงคือไม่มีและไม่เคยมีเลยทั้งชีวิต “นี่ลุงเจมส์มาทำงานเหรอคะ” มีเสียงเพลงบรรเลงจะเสียงคุยกันแทรกมาเป็นระยะ “ลุงมาดื่มกับคนรู้จักน่ะ เขาเป็นผู้ชายนะ ถิงสบายใจได้นะ ฮ่า ๆ” ทั้งคู่พูดคุยกันต่อสักครู่หนึ่งก่อนวางสาย “สระผมด้วยนะเดี๋ยวจะเป็นหวัด ลุงไม่รบกวนแล้วฝันดีนะคะถิงถิง” คำพูดแสดงความเอาใจใส่เช่นนี้ก็ไม่เคยมีมาก่อนเช่นกัน ศาลเจ้าหลังใหญ่ที่เรียกว่าบ้านได้ไม่เต็มปากนักเพราะเป็นแค่ที่ซุกหัวนอน ลุงป้าน้าอาที่ช่วยกันเลี้ยงดูมาแต่เล็กจนปรียบเหมือนครอบครัวถ้าไม่ลาออกกับไปอยู่กับครอบครัวจริง ๆ ก็ทยอยล้มหายตายจากไปตามเวลา ส่วนผู้มีพระคุณอย่างบุญกวงกับอาซ้อที่เธอไม่กล้าแม้จะเปรียบเขาเป็นพ่อกับแม่ ใช่…พวกเขาคือเจ้าชีวิตของปรมา สิ่งเดียวที่เป็นของตัวเองคือเรือนกายขาวเหมือนหยกบริสุทธิ์เท่านั้น ร่างเล็กอาบน้ำชำระร่างกายเสร็จก็ล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า พอหลับตาลง ทั้งรอยยิ้มขี้เล่น สายตาชวนหลงใหล สุ้มเสียงนุ้มน่าฟังและกลิ่นหอมละมุนจากกายของเจมีไนน์กลับแจ่มชัดในมโนทัศน์ แม้พยายามข่มตาให้หลับทว่าต้านแรงขับดันจากภายในไม่ไหวอีกต่อไป “อ่าห์ ลุง…เจมส์คะ อื้ม ลุงเจมส์ ถิง…อยากค่ะ อ่าห์” ปรมาเลิกชายเสื้อขึ้นสูงแล้วลูบวนเนินอวบอิ่มสลับบีบยอดชมพูชูชันเล่นจนจุดกึ่งกลางร่างกายร้อนวูบวาบและเปียกชื้น เธอถอดกางเกงในออก นอนชันเข่าให้อยู่ในท่าตรวจภายใน “ถิง…ต้องการลุงเจมส์ อ่าห์~” เสียงแหลมเล็กครวญครางชื่อของเขา นิ้วทั้งสี่ทาบคลึงเนินนูนที่ปกคลุมด้วยไรไหมสีดำพอให้เกิดความรู้สึกเสียวซ่าน ก่อนจะเปลี่ยนมาถูไถติ่งเนื้อที่แค่สัมผัสเบา ๆ ก็ร่างกระตุก “อ๊าห์~อ๊าห์” มือบางยังเคลื่อนไหวไม่หยุดจนกายท่อนล่างกระตุก หลังบางและสะโพกแอ่นโค้งขึ้น ปลายเท้าจิกเกร็งกับฟูกนอน มีเมือกสีขาวไหลออกมาจากถ้ำสวาทไม่หลุด แม้ไม่เคยผ่านใครมาก่อน แต่เธอปลดปล่อยความต้องการทางเพศด้วยวิธีนี้เสมอ “ซี๊ดดดด ลุงเจมส์ขา อ่าห์ ลุงเจมส์ ถิงทนไม่ไหวแล้วค่ะ อ่าห์” ปรมาสอดนิ้วกลางเข้าไปในร่องเกสรดอกไม้จนสุดโคนแล้วชักเข้าออกช้าสลับเร็ว มืออีกข้างก็บีบเค้นเนินอกตัวเองไม่หยุด “ลุงเจมส์…กะ กระแทกแรง ๆ ลึก ๆ นะคะ อ่าห์~ ถิงทนไม่ไหวจริง ๆ ค่ะ” ในหัวสมองมีแต่ใบหน้าหล่อ ๆ ที่ยิ่งนึกถึงยิ่งมีอารมณ์จึงต้องสอดนิ้วนางเพิ่มเข้าไปจนรู้สึกแน่นกว่าเดิมแล้วแล้วเออกแรงขย่าเล็กน้อยก็เสียวจนทนไม่ไหว ก่อนจะมีน้ำพุ่งกระจายออกมา ร่างเล็กเปลี่ยนมานั่งหลังพิงหัวนอน เอื้อมไปหยิบของที่ซ่อนไว้อย่างมิดชิดที่ใต้ฟูก ถอดเสื้อเปลือยกายท่อนบนแยกเรียวขาให้กว้างกว่าเดิม รอบนี้เธออัดร่องแฉะชื้นด้วยท่อนซิลิโคนใหญ่เท่าแขน “ซี๊ด~ อ๊าย แรดจังยัยถิง อ่าห์~อยากเอากับเขาขนาดนั้นเลยเหรอ อ๊าง~” ปรมาบ่นพึมพำ ฟาดแท่งพื้นผิวขรุขระกับที่ลับเบา ๆ ไถปลายกลมกับปากทางลื่น ออกแรงกดจนหัวบานหายเข้าไปในกลีบเนื้อแดงพลางเขย่าด้ามจับให้รู้สึกหน่วงภายใน “อ่าห์~ซี๊ด~” หน้าเล็กแดงก่ำ เรียวคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากัน ริมฝีปากล่างถูกขบจนเจ็บจี๊ด เมื่อร่องสาวกลืนแท่งซิลิโคนลำโตเข้าไปจนสุดโคน “อ่าห์~ลุงเจมส์คะ ลุงเจมส์ อย่างงั้นแหละค่ะ ซอยหนัก ๆ เลยคะ อ่าห์~” .มือเล็กชักแท่งใหญ่เข้าออกอย่างเมามัน สักพักก็เปลี่ยนเป็นนอนคว่ำหน้า โก่งบั้นท้ายสูงขึ้นไม่ต่างจากท่าด๊อกกี้ ละมือจากด้ามท่อนอวบมาขยี้เม็ดเนื้อวน ๆ กระตุ้นอารมณ์ โยกสะโพกกลมซ้ายทีขวาทีไปพลางแล้วกลับมากระซวกแท่งเข้าร่างระบายอารมณ์ต่อจนหนำใจ “อ่าห์~” โคนขาเต็มไปด้วยเมือกใสกระตุกเบา ๆ ท่อนซิลิโคนถูกดึงออกจากช่องลับลื่นช้า ๆ เจ้าของร่างหัวใจแทบทะลุจากอกซ้าย เปลือกตาปรือง่วงปิดลงเข้าสู่ห้วงหลับใหลในสภาพเปลือยเปล่า ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ปรมาสะดุ้งตื่นขึ้นเพราะเสียงเคาะประตูถี่รัวคล้ายมีเหตุด่วนเหตุร้ายบางอย่าง “ถิงตื่นเร็วออกมานี่หน่อย ถิงตื่นได้แล้ว ถิงถิง…” ไม่ผิดแน่เป็นเสียงของอาซ้อแน่ ๆ คงจะลงเครื่องกลางดึกแล้วเพิ่งถึงบ้านเลยมาเรียกให้คนรับใช้ให้ไปช่วยขนของขึ้นบ้าน พอได้ยินเช่นนั้นก็คว้าเสื้อผ้าและไม่ลืมเก็บอุปกรณ์ระบายความใคร่เข้าที่ซ่อน “แกได้ยินฉันมั้ย หลับหรือตายห๊ะ! นังถิงตื่นได้แล้ว!” “สัก…สักครู่นะคะซ้อ” “ฉันไม่มีเวลารอแกทั้งคืนหรอกนะนังถิง โอ้เอ้อะไรอยู่!” คนหลังประตูตวาดเสียงดังอย่างไม่ได้ดั่งใจ “ทราบแล้วค่ะ ถิงมาแล้วค่ะ” ทันทีที่ประตูถูกเปิดออกแทนที่จะเป็นเจ้านายยืนท้าวสะเอวชี้หน้าใส่กลับกลายเป็นคนรู้จักที่อยากเจอไปเสียอย่างงั้น ปรมาเบิกตาโตหน้าเหวอจนพูดไม่ออก ปีนข้ามกำแพงหลบสัญญาณเตือนภัยมาได้ไงก่อนแล้วมายืนหราแบบนี้เห็นทีจะพ้นกล้องวงจรปิดเป็นแน่ “อ้าว ๆ อยากขย่มลุงนักไม่ใช่เหรอ ลุงก็มาให้ขย่มถึงหน้าห้องแล้ว ยืนอึ้งอะไรอีกล่ะ” เจมีไนน์กดหน้าลง ส่งประกายตาเจ้าเล่ห์และโค้งยิ้มร้าย ดันร่างเล็กที่มัวแต่อ้ำอึ้งกลับเข้าห้อง “ลุงเจมส์! มา มาได้ยังไงคะ” เธอถอยหลังไปชนกับปลายเตียง “คิดถึงเลยมาหา” “ห๊า! กลางดึกเนี่ยนะคะ” ทันใดฝนก็เทกระหน่ำลงอย่างบ้าคลั่งมาตามด้วยเสียงฟ้าร้องเปรี้ยงปร้างน่ากลัว แต่สิ่งที่น่าตกใจมากกว่าคือเจมีไนน์กำลังปลดกระดุมเสื้อตามด้วยกางเกงของตัวเองต่อหน้าปรมา “ลุงเจมส์ทำอะไรคะเนี่ย!” “อ้าว! งงอะไรลุงมาแล้ว ถิงก็ถอดบ้างสิหรือให้จะถอดให้” “เดี๋ยวค่ะ เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้วค่ะ ว้าย!” เจมีไนน์เหลือเพียงบ็อกเซอร์ตัวเดียวรวบปรมาขึ้นนั่งตักโดยเจตนาให้ความเแข็งตึงทิ่มบั้นท้ายของเธอ เสื้อยืดสวมนอนก็แนบเนื้อจนเห็นหัวนมชูเป็นไตแสนยั่วยวน มือหนาบีบวนเนินอกคู่อย่างช้าทีแล้วเปลี่ยนมาบีบยอดปทุมเล่นด้วยปลายนิ้วจนร่างงามบิดเกร็งเพราะความเสียวซ่าน “ลุงเจมส์คะ อย่าทำอย่างนี้สิคะ ถิงเสียวนะคะ อ๊าง~” ปรมาครางออกมาโดยอัตโนมัติปล่อยให้เขาเลิกชายเสื้อขึ้นเพื่อเชยชมกายท่อนบนด้วยความเต็มใจ “ซี๊ด~ ถิงตัวนิดเดียวแต่ไม่เล็กเลยนะคะ ดูสิ หัวนมชมพูเป็นเม็ดสวยน่าดูดจริง ๆ” พูดจบก็เอาหน้าซุกไซ้ด้วยความหมั่นเขี้ยวสักทีพลางตวัดปลายลิ้นหยอกล้อยอดจุกชูชันเล่น “ของลุงเจมส์ก็คงใช่ย่อยนะคะ อ่าห์” เธอปลายตามองความอวบอูมตรงเป้ากางเกง “หึ! ใหญ่กว่าของปลอมที่ถิงเพิ่งยัดไปก็แล้วกันค่ะ” เจมีไนน์จับเธอถอดกางเกงและฉีกกางเกงในตัวจิ๋วทิ้ง จากนั้นก็ผลักนอนราบแล้วจับฉีกขาออกจนกว้าง “ว้าว! อะไรกันคะเนี่ย ถิงถิงของลุง” ร่างหนายักคิ้วขึ้นสูง ถูปลายลิ้นกับฟันหน้า ขณะจ้องมองของลับที่แผ่หราให้เห็นเต็มตาแล้วเริ่มชื่นชมความเอิ่บอูมต่อ “อะไรกันเนี่ยนอแหลมเกินแคมอูม ๆ เลย นอของถิงใหญ่มากเลยนะรู้ตัวมั้ย ถ้าใหญ่มากก็แปลว่าแรดมาก งั้นขอลุงทดสอบความแรดหน่อยนะคะ นอขนาดนี้น่าจะยัดทีเดียวสองอันได้ไม่ยาก” “ไม่ ไม่เอา แบบ แบบนี้นะคะ” ของปลอมมาอยู่ในมือเขาตอนไหนไม่รู้มารู้ตัวอีกทีก็โดนแบบที่เขาว่า ทั้งอึดอัดทั้งเจ็บ เสียงกรีดร้องโดนเสียงฟ้าผ่ากลบเป็นที่เรียบร้อย ก๊อก ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงเคาะประตูทำให้ร่างล่อนจ้อนที่นอนขดอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันถัดมา “ถิงเอ๊ย ถิงตื่นยัง ถิงเอ๊ยไม่สบายหรือเปล่า” “ตื่นแล้วค่ะเจ๊ไก่ ถิงสบายดีจ้ะ มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ” ปรมาขานรับข้ามประตูพลางหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่อย่างใจเย็น สรุปได้ว่าตัวเธอหมกมุ่นเรื่องอย่างว่าจนเก็บไปฝันเป็นตุเป็นตะเลยทีเดียว แค่คิดก็อายตัวเองแล้ว “พอดีซ้อเพิ่งกลับถึงบ้านเมื่อคืนน่ะ แกซื้อของมาฝากพวกเราด้วยนะ เดี๋ยวถิงขึ้นไปรับด้วยนะ” “ได้จ้ะ ขอบคุณจ้ะเจ๊ไก่” เมื่อหันไปดูโทรศัพท์ก็เจอข้อความชวนหัวใจพองโตจากเจมีไนน์เข้า ปรมายิ้มหวานรีบตอบกลับในทันใด [เมื่อคืนฝันว่าลุงเจมส์มาติดฝนที่ศาลเจ้าด้วยค่ะ ทำถิงเปียกไปด้วยเฉยเลย] เปียกมากบอกเลยขอ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more