ภารกิจสิ้นสุดลงเกือบค่ำกว่าทั้งสองจะกลับมาถึงบ้าน บรรยากาศยามเย็นในแรมซีย์ บูเลอวาร์ดดูสงบเรียบร้อย แต่ภายในใจของอัยยาลิณณ์กลับพลุ่งพล่านอย่างแปลกประหลาด
‘อเล็กซ์เคยไปบรรยายที่เชียงรายด้วย อู้กำเมืองคล่องปรื๋อ ตอนนั้นตาลกับไอ้ต้มก็ไป ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเจอระยะประชิดแบบนี้…’
เธอหยุดยืนดูรูปครอบครัวบานใหญ่ที่ประดับอยู่กลางห้องโถงโอ่อ่า รู้สึกเหมือนหลุดเข้ามาในฉากละครหลังข่าว บ้านของจักรทัศน์หรูหราจนแทบไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนของเธอจะเติบโตมาในสถานที่แบบนี้
“บุญของไอ้ตาลแท้ เป็นเพื่อนกับลูกเศรษฐี แล้วเจย์จะทำอะไรต่ออะ…จะกลับภูเก็ตวันไหน” เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเหมือนเคย แต่ต้องชะงักเมื่อรู้สึกถึงสายตาบางอย่างจากจักรทัศน์
เขาทำสีหน้าเรียบนิ่งตั้งแต่ก้าวเข้าบ้าน เพราะกล้องวงจรปิดยังทำงานอยู่และไม่อยากให้คนในบ้านเข้าใจว่าตัวเองพูดคนเดียวอีก
“เห้อ! วันนี้สุดยอดไปเลย” ชายหนุ่มบิดขี้เกียจแล้วทิ้งตัว
