"Sonunda kız aslında o adamın bir hayal olduğunu anlamış. O sabah kalktığında sevdiği adam yanında yokmuş. Perişan bir halde adamı aramış ama ona dair herşey aslında bir hayalden ibaretmiş." Son satırları okuduktan sonra gözlerimde ki ıslaklığı sildim. Mutlu sonlu bir hikaye sanıyordum.
"Güzeldi." Kitabı kapatıp sehpaya bıraktım. Bakışlarımı sevdiğime çevirip başımı salladım. Bugün üçüncü gün olmuştu. Kağan tam olmasa da iyi toparlamıştı. Ellerini uzattığında hemen tuttum.
"Mutlu bir son sanıyordum."
"Her zaman mutlu olmaz sonlar sevgilim, mutluluk sonsuzlukla ilgili. Kız sevdiği adamı hayal ederek yazmış, gerçek dünyadan korktuğu için kendini kandırmış."
Ben de korkardım gerçeklerden kimi zaman. Acı çekmekten korktuğum gibi. Ama olgunlaşmak acı istiyordu, hakkını verdiğimizi düşünüyor
