"Benim bundan haberim yoktu." Kağan ateş gibi baktı Cemil'e. Kimsenin haberi yoktu. Şimdi bir ceset gibi sürükledim bedenimi ve yürümeye çalıştım. Bir adım attım başım döndü, bir adım daha attım mideme saplandı bir bıçak gibi ağrı. Düşecektim kolumu tutan bir Kağan olmasa. Uçurumdan düşecekti duygularım, tuttum. Neden tuttum? Az önce unutacağım dememiş miydim?
"Aaah" diye bir acı hal bulup döküldü dudaklarımın arasından. Nefret etmek istedim. Bir daha yüzüne bakarken nefret edeyim istedim, olmadı. Hâlâ gözünün içine bakarken eriyordum.
"Aaah" dedim ve ittim ellerini, tenime imzasını atan sıcaklığını kaybetmek istedim. Olmadı, yine olamadı.
"Özür dilerim" dedi, duymak istemiyordum özrünü. Çünkü özrü kabahatinden büyüktü. Görmek istemiyordum ağlayan gözlerini. Perişan ediyordu, kıyıyor
