Gözlerimi açtığımda Kağan başımda kokmuş bir şekilde bekliyordu. Bilinçli yaptığı düşünmedim zaten de o delirmiş gibi bakıyordu. Korkuyordu. Elini tuttum.
"Aşkım, gel yat yanıma."
"Özür dilerim, nasıl oldu anlamadım. Çok özür dilerim. Ben kendimde değildim."
"Biliyorum canım, tamam sorun yok geçti." Boğazım acıyordu hâlâ ama Kağan'ın perişan olan bu halinden çokta önemli değildi... Kağan şoka girmiş gibiydi. Yerimde doğrulup kırdığı dizlerine ellerimi koydum.
"Ne oldu sana?"
"Bilmiyorum, bir kaç gecedir kabuslar görüyorum. Uyandığımda Ayça'nın yüzünü hatırlıyorum bir tek. Beni öldürmeye çalıyor." Dolmuş gözlerini çekti gözlerimden.
"İyi değilsen doktora gidelim."
"Deli miyim ben?" Anında sesini yükseltti. O an ne diyeceğimi bilemeyip susa kaldım. Kağan ayağa kalkıp eşyalarını al
