-----
***Vienna's POV***
-
Pagkarating ko sa mansion, kapansin-pansin ang katahimikan sa paligid. Tanging mahinang ugong ng air-conditioning at ang tunog ng aking mga hakbang sa marmol na sahig ang maririnig. Mahigpit kong hawak ang mga strap ng aking bag habang mabilis akong naglakad sa hallway, patungo sa aking silid.
Hindi ko inakala na may makakasalubong ako sa ganitong oras—lalo na si Ariya.
Tila disoriented siya, balisa, at basang-basa ng pawis. Hindi maipinta ang ekspresyon ng kanyang mukha. Nang magtagpo ang aming mga mata, agad siyang napahinto sa gitna ng hallway. Nanlaki ang kanyang mga mata, at sa ilalim ng malamlam na ilaw, unti-unting namutla ang kanyang mukha.
Parang… natatakot siya.
Bahagyang kumunot ang noo ko. “Ariya?” tawag ko sa kanya.
Ramdam ko ang kaba niya ka
