--------
***Vienna's POV***
-
Nanginginig pa rin ang buong katawan ko habang mahigpit akong nakakapit sa leeg ni Dylan. Pakiramdam ko’y isang saglit lang, at tuluyan na akong bibigay sa pagod at takot na bumalot sa akin. Ramdam ko ang tibay ng kanyang mga bisig habang buhat niya ako in bridal style, at kahit walang salitang namutawi mula sa kanyang mga labi, hindi ko maikakaila ang tensyong nanunuot sa kanyang katawan.
Mabigat ang bawat hakbang niya, mabilis ngunit maingat, para bang nais niyang lumayo agad sa lugar na iyon, na para bang nais niyang iligtas ako mula sa kung anumang kapahamakan ang posibleng bumalik. Tahimik siya, ngunit ramdam ko ang pigil na galit sa bawat kilos niya—isang galit na tila hindi niya alam kung paano palalayain.
Pagkarating sa kotse, dahan-dahan niya ako
