The cold CEO husband

SA LIKOD NG ISANG SAPILITANG KASAL KABANATA 1 ANG DALAGANG MULA BATANES Sa Batanes lumaki si Lian Ramos, dalawampu't tatlong taong gulang, nag-iisang anak nina Martha at Cesar Ramos. Maganda siya, ngunit hindi iyon ang ipinagmamalaki niya. Magna c*m Laude siya sa Accountancy bago pumasok sa Philippine National Police Academy. Sa murang edad, mabilis siyang umangat sa serbisyo hanggang maging isa sa pinakabatang Colonel sa kanilang hanay. Simple lamang siya. Hindi niya ipinagyayabang ang kanyang ranggo. Sa tuwing umuuwi siya sa kanilang bahay, anak lang siya nina Martha at Cesar. "Anak, kumain ka na?" tanong ng kanyang ina. "Later, Ma." "Colonel ka na nga, hindi ka pa rin marunong sumunod." Napatawa si Lian. "Ma naman." Hindi alam ng marami na sa likod ng simpleng babae ay isang napakahusay at matapang na opisyal. At higit sa lahat... Wala pa siyang naging boyfriend. Hindi niya kailanman hinabol ang pag-ibig. Hanggang sa dumating si Aldrich Montenegro. KABANATA 2 ANG LALAKING AYAW SA MGA BABAENG HUMAHABOL Si Aldrich Montenegro, dalawampu't limang taong gulang, ay kilala sa dalawang bagay. Una, isa siyang napakayamang engineer at may-ari ng malaking kumpanya. Ikalawa... Napakalamig ng ugali niya. Suplado. Masungit. At ayaw na ayaw niya sa mga babaeng pilit siyang nilalapitan. "Kuya, may dinner tayo mamaya," sabi ni Adrian, ang kanyang kapatid. "Business?" "Social event." "Pass." "May dadalo na investors." "Fine." Napailing si Adrian. "One day, may makikilala ka ring babaeng hindi mo kayang takasan." "I don't need one." Hindi alam ni Aldrich na malapit na niyang makilala ang babaeng magbabago sa lahat. KABANATA 3 ANG UNANG PAGKIKITA Sa isang eleganteng gala unang nagkita sina Lian at Aldrich. Hindi sinadya. Hindi romantiko. Nagbanggaan lamang sila nang bahagya habang naglalakad. "Sorry," sabi ni Lian. "Okay." Tumingin siya rito sandali. Then walked away. Walang pagpapakilala. Walang flirtation. Walang paghabol. Napatingin si Aldrich sa kanyang likuran. "Who was she?" Napangiti si Adrian. "Akala ko ba ayaw mo sa mga babaeng lumalapit sa'yo?" "Hindi siya lumapit." "Exactly." At iyon ang unang bagay na nagustuhan ni Aldrich kay Lian. Hindi siya nito hinabol. KABANATA 4 ANG BABAE SA LIKOD NG SIMPLE NIYANG NGITI Muling nagkita sina Lian at Aldrich sa ilang business gatherings. Unti-unti silang nag-uusap. Napansin ni Aldrich na iba si Lian. Hindi nito alam ang yaman niya. Hindi ito humihingi ng regalo. Hindi ito nagpapapansin. Isang gabi, nagtanong si Aldrich: "Do you know who I am?" "Yes." "Then bakit parang wala kang pakialam?" Napangiti si Lian. "Should I?" Natigilan siya. "Fair." Doon nagsimula ang kanilang pagkakaibigan. KABANATA 5 ANG UNANG PAGKAGUSTO Hindi napansin ni Lian kung kailan siya nahulog. Siguro noong tinulungan siya ni Aldrich sa isang event. O noong narinig niyang tumugtog ito ng gitara kasama ang banda nito. O noong narinig niya itong kumanta. Hindi niya pa alam ang pag-ibig. Ngunit alam niyang may kakaibang pakiramdam siya kapag kasama ito. Samantala, si Aldrich ay unti-unting nasasanay na makita siya. "You're different." "Different how?" "Hindi ka demanding." Tumawa si Lian. "That's your standard?" "Apparently." KABANATA 6 ANG PAGBABALIK NI MICHELLE Bumalik sa Pilipinas si Michelle Vargas, dating kasintahan ni Aldrich at dating secretary nito. Naghiwalay sila nang umalis si Michelle abroad. Ngunit hindi nawala ang pagnanais niyang makuha muli si Aldrich. Nang malaman niyang malapit na si Aldrich kay Lian, nagsimula ang selos. Mas lalong sumama ang loob niya nang malaman niyang gusto nina Don Dave at Donya Richel si Lian para kay Aldrich. "Siya?" "Yes," sagot ni Donya Richel. "She's good for Aldrich." Hindi iyon matanggap ni Michelle. KABANATA 7 ANG SIMULA NG PLANO Alam ni Michelle ang kahinaan ni Aldrich. Alam niyang ayaw nito sa babaeng humahabol. Kaya gumawa siya ng plano. Hindi niya lalagyan ng gamot ang inumin ni Aldrich. Hindi niya kailangang gawin iyon. Mas madali niyang gamitin ang tiwala, teknolohiya at maling timing. Ang kailangan niya lamang ay gumawa ng kwentong magmumukhang totoo. KABANATA 8 ANG PEKENG MENSAHE Sa isang gala, nagkaroon si Michelle ng pagkakataong mahawakan ang cellphone ni Lian. Mabilis niyang ginawa ang kailangan. Nagpadala siya ng mensahe kay Aldrich mula sa account ni Lian. "Mr. Montenegro, maaari ba kitang makausap nang sarilinan? May mahalaga akong sasabihin sa iyo. Pumunta ka sa private lounge." Maya-maya, isa pang mensahe. "Please. Huwag mong sabihin kahit kanino." Binura niya ang bakas na kaya niyang burahin. Ngunit hindi niya alam... May security camera. KABANATA 9 ANG PRIVATE LOUNGE Samantala, walang kaalam-alam si Lian. May staff na lumapit. "Ma'am, may naghahanap po sa inyo sa private lounge." "Sa akin?" "Yes." Pumunta siya roon. Pagbukas niya ng pinto... Nandoon si Aldrich. "Why are you here?" "I should ask you that." Nagkatinginan sila. Wala silang ideya kung sino ang may pakana. Makalipas ang ilang segundo, pumasok ang ilang tao. May kumuha ng litrato. Mula sa anggulo ng camera... Mukhang lihim na pagkikita iyon. KABANATA 10 ANG LITRATONG BINAGO ANG LAHAT Kinabukasan, ipinakita kay Aldrich ang screenshots. Mukhang si Lian ang nag-imbita sa kanya. Mukhang si Lian ang humabol. Mukhang si Lian ang gumawa ng paraan para mapag-isa sila. Lalong nagalit si Aldrich. "Lian." "Ano?" "Why did you do this?" Hindi siya makapaniwala. "Do what?" "Stop pretending." Napaluha si Lian. "I didn't send those messages." "Then who did?" Hindi niya alam. At dahil galit si Aldrich sa mga babaeng humahabol sa kanya... Pinili niyang paniwalaan ang maling ebidensya. KABANATA 11 ANG PARATANG "Akala ko iba ka." Napatingin si Lian sa kanya. "Aldrich, hindi kita pinikot." "Then explain everything." "I can't explain something I didn't do." Tahimik siya. "Don't come near me." Masakit iyon. Hindi dahil mahal na niya ito. Kundi dahil unang beses niyang naranasang hindi paniwalaan ng taong mahalaga sa kanya. KABANATA 12 ANG LIHIM NA DESISYON NG MGA MAGULANG Dahil kumalat na ang isyu at nanganganib ang reputasyon ng dalawang pamilya, nagdesisyon sina Don Dave at Donya Richel. "Kailangan ninyong magpakasal." "Ako?" galit na tanong ni Aldrich. "Yes." "She trapped me!" Tahimik si Lian. Alam niyang wala siyang nagawa. Ngunit walang nakikinig. Sa huli, napilitan silang ikasal. KABANATA 13 ANG SAPILITANG KASAL Simple lamang ang seremonya. Walang saya. Walang halik. Walang pagmamahalan. Nakatayo si Lian sa tabi ni Aldrich habang iniisip kung paano siya napunta sa ganitong sitwasyon. Pagkatapos ng seremonya, malamig na sinabi ni Aldrich: "This marriage stays private." Tumango si Lian. "Okay." "Don't expect anything from me." Masakit. Ngunit muli siyang tumango. KABANATA 14 ANG BAHAY NA WALANG PAGMAMAHAL Dinala ni Aldrich si Lian sa kanyang bahay. Pagpasok nila, agad niyang sinabi: "Don't touch my things." "Okay." "Don't interfere with my work." "Okay." "We're married on paper. That's it." Napayuko si Lian. "Okay." At bago siya umalis, sinabi niya ang pinakamasakit: "I don't want you to be the mother of my future children." Hindi sumagot si Lian. Ngunit hindi niya alam... Darating ang araw na pagsisisihan ni Aldrich ang bawat salitang iyon. KABANATA 15 ANG ASAWANG PATULOY NA UMAASA Sa kabila ng lahat, sinubukan ni Lian na maging mabuting asawa. Nagluto siya. Naglinis. Nag-abang. Hindi dahil obligado siya. Kundi dahil umaasa siyang baka isang araw, makita ni Aldrich kung sino talaga siya. Ngunit malamig pa rin ito. "May dinner." "Not hungry." "Nag-luto ako." "I said I'm not hungry." Tahimik na umalis si Lian. KABANATA 16 ANG PAGBISITA SA KUMPANYA Isang araw, nagdala si Lian ng pagkain sa opisina ni Aldrich. "Why are you here?" "Naghatid lang ako ng food." "Don't come here again." Napatingin siya. "Bakit?" "People might find out." Napayuko si Lian. "Okay." Hindi niya alam na ilang empleyado ang nakakita sa kanya. At isa sa kanila ang nakapansin kung gaano kasakit ang tingin niya. KABANATA 17 ANG GABING NAGLASON SA KANYA Isang gabi, umuwi si Aldrich na lasing. "Why are you still here?" "Because this is my home too." Tumawa siya nang mapait. "Home?" Napaluha si Lian. "Stop." "You ruined my life." "I didn't." "I don't want you." Tahimik siya. "Then what do you want me to do?" "Leave." Natigilan si Lian. "Leave before morning." At muli niyang sinabi: "I don't want you to be the mother of my children." Sa pagkakataong iyon... Wala nang natira kay Lian kundi luha. KABANATA 18 ANG PAG-ALIS Bago sumikat ang araw, umalis si Lian. Isang maliit na bag lamang ang dala niya. Wala siyang iniwang mahabang sulat. Isang bagay lamang ang iniwan niya sa mesa: Ang wedding ring. Bumalik siya sa Batanes. At sa unang pagkakataon... Pinili niyang mabuhay nang wala si Aldrich. KABANATA 19 ANG PAGBALIK SA UNIPORME Pagbalik ni Lian sa serbisyo, muli niyang isinuot ang kanyang uniporme. Ngunit ibang Lian na siya. Mas tahimik. Mas matatag. At nang makita siyang pumasok sa police camp, sunod-sunod na nag-salute ang mga opisyal. "Good morning, Colonel." "Good morning." Hindi alam ng mga tao roon ang pinagdaanan niya. Sa trabaho... Siya pa rin ang kanilang Colonel. Sa puso niya... Isa siyang babaeng sinusubukang buuin muli ang sarili. KABANATA 20 ANG LALAKING NAGSIMULANG MAGSISI Samantala, sa Manila... Tahimik ang bahay ni Aldrich. Wala na si Lian. Wala nang naghihintay sa kanya. Wala nang nagluluto. Wala nang nagtatanong kung kumain na siya. At doon niya unang naramdaman ang pagkawala. "Lian..." Kinuha niya ang cellphone niya. Wala siyang matawagan. Dahan-dahan siyang napaupo. At sa unang pagkakataon... Umiyak si Aldrich sa harap ng kanyang mga magulang. "Ma..." "Ano, anak?" "I think I lost her." KABANATA 21 ANG KATOTOHANAN Si Adrian ang unang nakakita ng kahina-hinalang security footage. "Kuya." "Ano?" "May nakita ako." Ipinakita niya ang video. Makikita ang isang tao na lumapit sa mesa ni Lian. Hinawakan ang cellphone nito. At makikita rin ang silver bracelet. Napatingin si Aldrich. "Michelle." May timestamp din. 10:17 PM. Ngunit sa oras na iyon, nasa ballroom si Lian. Hindi siya ang nagpadala ng mensahe. Hindi siya ang pumunta sa lounge para kay Aldrich. May ibang gumawa. KABANATA 22 ANG PAG-AMIN NI MICHELLE Hinarap nila si Michelle. Una itong nagsinungaling. Hanggang sa wala na itong maitago. "I did it." Natigilan si Aldrich. "Why?" "Because I wanted you back." "You destroyed her life." "I loved you!" "No." Umiling siya. "You wanted to possess me." Tahimik si Michelle. Doon niya naunawaan kung gaano kalaki ang kasalanan niya. KABANATA 23 ANG BAHAY NA IPINAGBILI NIYA Hindi na kayang tumira ni Aldrich sa bahay kung saan niya sinaktan si Lian. Ipinagbili niya iyon. Hindi dahil gusto niyang kalimutan si Lian. Kundi dahil bawat sulok ay nagpapaalala sa kanya kung gaano siya naging masama. Bumalik siya sa mansion ng kanyang mga magulang. At doon siya nagdesisyong hanapin si Lian. KABANATA 24 ANG LIAN NA HINDI NIYA KILALA Habang hinahanap niya si Lian, natuklasan niya ang buong background nito. Magna c*m Laude. Accountancy graduate. Police officer. At higit sa lahat... Isa sa pinakabatang Colonel. Napatingin si Aldrich sa records. "How did I know nothing about her?" Doon niya naunawaan. Hindi niya talaga nakilala si Lian. Masyado siyang naging abala sa paghusga. KABANATA 25 ANG PAGPAPASYA "Hanapin ko siya." Napatingin si Donya Richel. "At kapag ayaw niyang bumalik?" "Then I'll accept it." "Kapag hindi ka niya pinatawad?" Huminga nang malalim si Aldrich. "Then I'll spend the rest of my life proving that I changed." At iyon ang unang pagkakataon na hindi niya hinabol si Lian para maging kanya. Hinabol niya ito... Dahil gusto niyang itama ang pagkakamali niya.