Babam salonun ortasında, sinir küpü olmuş halde eli belinin üzerinde, söylenerek ileri geri volta atıyordu. Öfkeli bakışlarını bir an da içeriye giren Ömer’e çevirdi. “Oğlum neredesin sen! Bu nasıl güvenlik önlemi?”
Ömer durumu izah etmek için konuşacakken, babam elini kaldırarak bitmediğini söyledi. “Adam elini kolunu sallayarak evin içine kadar girmiş. Ya kızıma bir şey olsaydı! Üstelik kameralar neden arızalı?”
Onu ilk kez böylesi gözü dönmüş halde görüyordum. Odanın içinde yankılanan gür sesi, bir anlığına beni bile korkuttu.
Sessizce onları izlerken, Ömer'in hissettiği mahcubiyetle yüzünün kızardığını gördüm. Babamı dinlerken teni renkten renge giriyordu. İşittiği onca laftan sonra hatasını kabul ederek, “Haklısın Kenan Amca,” dedi. “Bugün korumalardan birisi rahatsızlandığı için
