TİMUR
Hilal'in söylediği isimden sonra, sanki boğazıma iki el yapışıp var gücüyle sıkmaya başladı. "Hani şu, Cemile'nin abisi olan Erdinç değil bu bahsettiğin kişi, öyle değil mi?" diye sordum. Çünkü, bu hem ahlaka hem de akla aykırı rezil bir durumdu. Ancak aldığım cevap, duymak istediğim cevap değildi. "Doğru anladın, abisi bildiğin Erdinç bebeğin babası."
Midemdeki safranın tadını alabiliyordum, neredeyse kusmak üzereydim. Hayatımda işitebileceğim en iğrenç şeyi duymuştum. Bir kardeş ve ağabey, nasıl olabilirdi? Hilal'in karşımda oturduğunu unutup, öfkeyle küfür ettim. "Özür dilerim, ağzımı bozmak istemezdim, kendimi kaybettim. Bir adam kendi kardeşine bunu nasıl yapabilir? Ne aklım ne de midem alıyor."
"Onlar öz kardeş değildi. Şaşkınlığına bakılırsa bunu yeni öğreniyorsun sanırım."
