Duvarda, belki de bir çıkış yolu bulabilirim umuduyla ilerledim. Ama her adımda, karanlığın daha da derinleştiğini hissediyordum. O an, zihnimde bir flaş gibi beliren düşünce, beni yeniden korkunun kollarına itti: "Eğer buradan çıkarsam, gerçekten güvenli bir yere ulaşacak mıyım? Ya o beni bekliyorsa?"
Kendi içimdeki çatışma, korkumla yüzleşmemi zorlaştırıyordu. Bir yanda kaçma isteği, diğer yanda belirsizlikle dolu bir cesaret. "Saklanmalısın, ama nereye?" diye düşündüm. Karanlıkta kaybolmuşken, bir çıkar yol bulmak için mücadele etmeliydim.
Bir an, ardımdan gelen bir ses duydum. Bu kez, daha net ve belirgin bir şekilde. Sanki birinin adımlarını hissediyordum. Kalbim hızla çarpmaya başladı. "Geliyor," diye düşündüm. "Ama kim?" O an, korkunun doruk noktasına ulaştığını hissettim.
"Beni
