Onun gözlerindeki derin anlamı görmek, içimde bir şeylerin daha da yoğunlaşmasına sebep oldu. Kalbim, bir yudum su gibi, duyguların akışını hissetmeye başladı. "Ben de aynı şekilde hissediyorum," dedim ama içimdeki korku, bu duyguları dile getirmeme engel oluyordu. "Sadece... bazen, hislerimin ne anlama geldiğinden korkuyorum." Sesim, belirsiz bir titreme ile doluydu; bu, içimdeki çatışmanın dışa vurumuydu.
Rüzgar, yanımda dururken kendini daha da yakın hissettim. Onun varlığı, beni saran bir sıcaklık gibiydi. "Korkma," dedi, sesi yumuşak ama kararlıydı. Bu sözler, içimdeki belirsizliği biraz olsun hafifletti. "Birlikteyiz ve bu, her şeyin üstesinden gelmemize yardımcı olacak." O an, gözlerimiz buluştuğunda, kalbim hızlıca atmaya başladı. İçimdeki karmaşık duygular, bir melodi gibi çalmay
