Kendimi derin bir karanlıkta kaybolmuş gibi hissediyordum. Etrafımda hiçbir şey yoktu; sadece yoğun bir sessizlik ve karanlık, sanki her şey beni yutmak için bekliyordu. Hava soğuktu, içimi ürperten bir soğuk. Derin bir nefes almak istedim ama ciğerlerimdeki hava sanki donmuştu, boğazımda bir düğüm oluştu. Kendimi arıyordum; kim olduğumu, nereden geldiğimi ve nereye gittiğimi bulmak için içimde bir çığlık yükseliyordu.
Karanlık, sanki etrafımda dönen bir sis bulutu gibi, her yönümü kaplamıştı. Gözlerimi açtım ama ne görebileceğimi bilemiyordum; gözlerimi açmak, belki de sadece daha fazla korkuya davetiye çıkarmak olacaktı. Sanki gözlerim, ruhumun derinliklerindeki karanlığı daha da derinleştiriyordu. Hissettiğim yalnızlık, içimde bir boşluk yaratıyordu; kaybolmuş bir ruh gibi, yönsüz ve
