Karanlığın derinlikleri, sanki bir örtü gibi üzerime yapışmıştı. Gözlerim, etrafımdaki belirsiz gölgelerde kaybolmuş, her bir hışırtı beni daha da tedirgin ediyordu. Gece, üzerinde taşıdığı sırlarla dolu bir deniz gibiydi; dalgaları, içimdeki korkuları su yüzüne çıkarıyordu. Düşüncelerim, dün gece yaşanan olayların yankılarıyla çalkalanıyordu. Eğer Rüzgar, o karanlık anlarda yanımda olmasaydı, belki de şu an bu slcak evde olmuyor olacaktı. Korkunç bir ihtimalle yüzleşmek zorundaydım: Babamın düşmanı olan adamın ellerinde, belki de hayatım sona erecekti.
Beni zorlayacak, bana acı çektirecek ve en sonunda, yıllar boyunca özlemle andığım babamı, başka birine satmam için beni ikna etmeye çalışacaktı. Korkum, derin ve karanlık bir çukura düşmüş gibiydi. İçimdeki korku, babamı asla satamayacak
