บทที่ 7.2 - ลึกซึ้ง (หลงใหลจนกู่ไม่กลับ)

1363 Words

โรมเปิดแอร์นั่งหลับตานิ่งอยู่ภายในรถนานเกือบยี่สิบนาทีก่อนสตาร์ทรถออกจากบริษัทฯ การจราจรในกรุงเทพฯ ยังคงหนาแน่นเหมือนทุกวัน แต่โชคดีที่เขาไม่ใช่คนใจร้อนเกินไปเวลาขับรถ ระหว่างนั่งรอให้รถคันหน้าขยับไหลไปตามทาง เขาก็หยิบมือถือเปิดดูความเคลื่อนไหวโลกโซเชี่ยล แพลตฟอร์มแรกที่เข้าไปส่องเป็นประจำคือไอจีของพริ้งพลอย รายนั้นอัพเดตความเคลื่อนไหวตลอด อัลบั้มรูปในไอจีของน้องมีตั้งแต่รูปอาหารที่หน้าตาน่ารับประทาน วิวทัศน์สวยงามตามธรรมชาติ ไล่ไปจนถึงรูปสัตว์เลี้ยงน่ารักๆ โดยเฉพาะแมวเป็นต้น แค่ได้นั่งมองไอจีของหญิงสาวที่รัก ความเหนื่อยล้าสะสมจากการทำงานมาตลอดทั้งวันหายเป็นปลิดทิ้ง โรมเลื่อนดูรูปภาพเก่าๆ ของพริ้งพลอย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว ภาพที่เขาชอบมากที่สุดคงหนีไม่พ้นภาพหญิงสาวแต่งกายชุดนักศึกษาถือขวดน้ำชูสองนิ้วแนบแก้ม รอยยิ้มของน้องช่างสดใสและสวยงาม เขาอยากมีโอกาสได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้กับตาตัวเอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD