ใครดี ลูกเลือก แม่เลือก ตัวเองเลือก

1671 Words
หลังจากจบงานที่โรงแรมแกรนเฮ้าส์ นํ้าเหนือให้หงตี้กลับไปก่อน ส่วนเขาก็ขับรถไปส่งพลอยใส พอมาถึงบ้าน พลอยใสกำลังจะลงจากรถแต่ประตูดันล็อคอยู่ "ปลดล็อคประตูรถด้วยค่ะ" พลอยใสเอ่ยด้วยนํ้าเสียงนิ่งๆ "เป็นอะไรไม่พูดไม่จามาตลอดทาง" "เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นจะให้พูดอะไรหรอคะ" "เจ้าคิดเจ้าแค้นจังนะ" นั่งในรถอยู่นานนํ้าเหนือก็ไม่มีท่าที่จะปลดล็อคประตูให้พลอยใส "คุณชายกรุณาได้โปรดปลดล็อคประตูให้พลอยใสด้วยค่ะ" พลอยใสเอ่ยเสียงแข็งๆ นํ้าเหนือมองพลอยใสแล้วเอ่ยอย่างจริงจัง "เธอรู้ใช่ไหมที่วันนี้ฉันทำเพราะว่าหวังดีอ่ะ" "รู้ค่ะ" พลอยใสยังใช้นํ้าเสียงแข็งๆ "งั้นเธอจะตอบแทนฉันยังไง" "จะให้ตอบแทนยังไงล่ะคะ" พลอยใสมองไปที่นํ้าเหนืออย่างหงุดหงิด เธอไม่ได้ขอให้ช่วยซ่ะหน่อย แล้วยังมาขอค่าตอบแทนจากเธออีก "เธอหลับตาซิ" นํ้าเหนือมองพลอยใสด้วยแววตาจริงจัง พลอยใสหลับตา ไม่นานเธอก็รู้สึกว่าริมฝีปากของเธอสัมผัสกับอะไรบางอย่าง เธอจึงลืมตา จากนั้นหัวใจของเธอก็เต้นแรงทันที เพราะริมฝีปากของเธอกำลังโดนประกบจูบอยู่ เธอพยายามดันนํ้าเหนือออกแต่ก็สู้แรงไม่ไหว ไม่นานเธอก็เคลิ้มตามอย่างว่าง่าย จากการพยายามขัดขืนเปลี่ยนเป็นโต้ตอบ นํ้าเหนือเมื่อเห็นปฏิกิริยาของพลอยใสก็พึงพอใจอย่างมาก "โอ๊ย!!!...." เสียงนํ้าเหนืออุทานด้วยความเจ็บ เพราะสาวน้อยกัดปากของเขา นํ้าเหนือจับปากตัวเองแล้วมองพลอยใสด้วยแววตาดุดัน "เธอกล้ากัดปากฉันหรอพลอยใส" "ชะ....ช่วยไม่ได้ ใครให้คุณชายมาจูบพลอยใสล่ะคะ!!!" พลอยใสเอ่ยด้วยท่าทางตกใจ "เมื่อกี้เธอยังจูบตอบฉันอยู่เลยนะ" นํ้าเหนือแกล้งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พลอยใสหน้าแดงขึ้นมาทันที คิดในใจผู้ชายบ้าอะไร พูดเรื่องนี้ขึ้นมาให้เธออับอายทำไม "คุณชายจูบพลอยใสทำไมคะ" "ก็ฉันชอบเธอ ฉันก็ต้องจูบเธอสิ" นํ้าเหนือยิ้มเบาๆ "คะ?!!!.........." พลอยใสไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ทำไมเธอรู้สึกว่าอยู่ดีๆคุณชายตรงหน้าของเธอถึงหล่อขนาดนี้ แถมมาบอกชอบเธออีก อะไรคือใจเต้นแรงแบบนี้ หรือว่าเธอก็ชอบเค้า นํ้าเหนือมองหน้าพลอยใสที่กำลังอึ้งอยู่ จากนั้นเขาก็หัวเราะเบาๆ "เป็นอะไรเพิ่งเคยโดนจูบครั้งแรกหรอฮ่ะๆ" "ถ้าเธอไม่พอใจ ฉันจูบเธออีกครั้งก็ได้นะ" นํ้าเหนือค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้พลอยใสอย่างช้าๆ พอใกล้จะถึงพลอยใสก็รีบเอามือปิดปากนํ้าเหนือทันที เธอมองตานํ้าเหนืออยู่พักนึง เธอลองเปิดประตูรถดู "คลิ๊ก" "พระเจ้าช่วยประตูเปิดได้แล้ว" เธอพึมพำในใจ "เอ่อ.......ขะ...ขอตัวก่อนนะคะ" พลอยใสเปิดประตูรถแล้วรีบวิ่งเข้าบ้านทันที โดยไม่หันมองอีกเลย นํ้าเหนือก็หัวเราะเบาๆอย่างชอบใจ ตัวเขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะมีความรู้สึกกับพลอยใส ไม่นานนํ้าเหนือก็กลับมาถึงบ้านวันนี้เขาไม่คิดจะเข้าบริษัท ว่าจะนอนพักสักหน่อย แต่สักพักก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นเบอร์ของแม่เขา "ว่าไงครับแม่" "เหนือมาหาแม่ที่ภัตคารซีเหมินหน่อย" "แต่แม่ครับ..........." "ไม่มีแต่นํ้าเหนือ!!" คุณหญิงวิมลวรรณ เริ่มเสียงแข็ง นํ้าเหนือเข้าใจทันที ถ้าแม่เขาเรียกชื่อเต็มเมื่อไหร่ แสดงว่าไม่พอใจมากๆ "ผมจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับ" นํ้าเหนือเอ่ยจบก็ถอนหายใจ และไปภัตคารซีเหมินทันที ภัตคารซีเหมิน นํ้าเหนือเข้ามาก็รู้ทันที ว่านี่คือแผนดูตัวของคุณหญิงวิมลวรรณ "สวัสดีครับคุณป้าโรส" "แอลลี่ไม่ได้เจอกันนาน...โตขึ้นเยอะเลยนะเรา" นํ้าเหนือเอ่ยทักคุณหญิงโรส และก็ทักทายแอลลี่ ทั้งสองไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว นํ้าเหนือเห็นแอลลี่ตั้งแต่เด็ก จึงคิดว่าเธอเป็นเหมือนน้องสาว "สวัสดีค่ะพี่เหนือ พี่ก็หล่อขึ้นเยอะเลยนะคะ" แอลลี่ทักทายกลับ "เหนือทานข้าวมายั้งลูก" คุณหญิงโรสเอ่ย "เรียบร้อยแล้วครับคุณป้า" "งั้นนํ้าเหนือพาน้องไปเที่ยวหน่อยซิ....แอลลี่เพิ่งกลับมาคงคิดถึงเมืองบริช" คุณหญิงวิมลวรรณเอ่ย "ได้ครับแม่.........ไปกันเถอะแอลลี่" นํ้าเหนือเอ่ยแล้วก็ออกจากภัตคารซีเหมินพร้อมแอลลี่ นํ้าเหนือพาแอลลี่มาช๊อปปิ้งที่ห้าง แอลลี่ก็เหมือนหญิงสาวทั่วไปชอบกิน เที่ยว ยิ่งมีคนที่ตัวเองชอบมาด้วยยิ่งมีความสุขเข้าไปใหญ่ ทั้งคู่มานั่งพักที่ร้านกาแฟ แอลลี่สั่งเค๊กมากิน ส่วนนํ้าเหนือสั่งกาแฟ "พี่เหนือทำไมไม่ไปงานเลี้ยงต้อนรับแอลลี่ล่ะคะ.......พี่อยู่กับแฟนหรอ" "พี่ไม่มีแฟนหรอก...พอดีบริษัทมีปัญานิดหน่อยพี่เลยต้องรีบไปจัดการ" แอลลี่นิ่งไปสักพักก็วางช้อน และมองนํ้าเหนืออย่างจริงจัง "ถ้าพี่ไม่มีแฟน...ทำไมพี่ไม่ให้โอกาสแอลลี่บ้างล่ะคะ" เมื่อเห็นนํ้าเหนืองนิ่งไม่ตอบ แอลลี่จึงพูดต่อ "แอลลี่รู้ว่าพี่เหนือคิดกับแอลลี่แค่น้องสาว....แต่แอลลี่ไม่สนหรอกนะคะ...เพราะแอลลี่ไม่ได้คิดกับพี่แบบพี่ชาย" " พี่เหนือจำได้ไหมคะว่าตอนเด็กๆเราสัญญากันว่ายังไง" ตอนเด็กๆนํ้าเหนือเคยสัญญาว่าจะแต่งงานกับแอลลี่ เพราะความเป็นเด็กจึงไม่ได้คิดอะไรมาก แต่สำหรับแอลลี่มันเป็นคำสัญญาทั้งชีวิตของเธอเลยก็ว่าได้ เธอไปอยู่ต่างประเทศก็ไม่เคยคบหากับใคร ในใจเธอมีเพียงชายผู้สัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแค่คนเดียว นํ้าเหนือรับรู้ ก็พูดไม่ออก ผิดที่เขาเอง ที่เขาได้ให้สัญญากับเธอ แต่เขารักเธอแบบน้องสาวจะให้แต่งงานได้ยังไง นํ้าเหนือก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด แอลี่เห็นก็อดหัวเราะไม่ได้ "พี่เหนือคะ ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกคะ ใครจะไปรู้ วันข้างหน้าพี่เหนืออาจจะเปลี่ยนความคิดก็ได้จริงไหมคะ" "ไปเถอะค่ะ" "เราจะไปไหนกันต่อ เดียวพี่พาเที่ยวทั้งวันเลยวันนี้" "พี่เหนือรู้สึกผิดหรอค่ะฮ่ะๆๆ....ไปค่ะเราไปดูหนังกัน" แอลลี่หัวเราะอย่างร่าเริง จากนั้นก็เดินคล้องแขนนํ้าเหนือไปโรงหนัง หลังจากที่พาแอลลี่เที่ยวทั้งวัน นํ้าเหนือก็มารับซีซีโดยที่มีแอลลี่มาด้วย แอลลี่รู้ว่าซีซีเป็นลูกบุญธรรมของนํ้าเหนือ และนํ้าเหนือก็รักซีซีมาก แล้วเธอก็รู้ว่านํ้าเหนือปิดบังเรื่องที่ซีซีไม่ได้เป็นลูกแท้ๆของนํ้าเหนือจากซีซี นํ้าเหนือรอรับซีซีอยู่หน้าประตู ไม่นานซีซีก็เดินออกมาพร้อมครูหลิวของเธอ ซีซีเห็นแอลลี่ก็เอ่ยถามนํ้าเหนืออย่างสงสัย "คนนี้ใครหรอคะ" "นี่น้าแอลลี่" "น้าแอลลี่เป็นลูกสาวของเพื่อนคุณย่าน่ะ" "สวัสดีจ้ะ ซีซีใช่ไหมน่ารักจังเลย" แอลลี่ลูบหัวซีซีเบาๆ "สวัสดีค่ะน้าแอลลี่ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" ซีซีทักทายกลับ "นี่ครูหลิวค่ะ ครูประจำชั้นของหนู" ซีซีแนะนำหลิวหลิวทันที "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" หลิวหลิวเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" แอลลี่ทักทายกลับ "งั้นเดี๋ยวขอตัวก่อนนะคะ" หลิวหลิวรีบเอ่ยลา แต่ก็มีแขนเล็กๆดึงมือเธอไว้ "เดี๋ยวก่อนค่ะครูหลิว" ซีซีเอ่ยและหันไปหานํ้าเหนือและก็ถามขึ้น " ปะป๊าจำได้ไหมคะว่าปะป๊าสัญญาอะไรกับซีซีและครูหลิว" นํ้าเหนือยิ้มและเอ่ย" จำได้สิ...ป๊าไม่ลืมหรอก พาซีซีกับครูหลิวไปสวนสนุกไง" นํ้าเหนือมองที่หลิวหลิว"วันนี้กลับด้วยกันไหมครับ" "ไม่เป็นไรค่ะวันนี้หลิวหลิวเอารถมาค่ะ" หลิวหลิวตอบกลับ "งั้นพรุ่งนี้ผมไปรับที่บ้านนะครับ" นํ้าเหนืออาสาไปรับทันที ครูหลิวดูแลซีซีอย่างเอาใจใส่ นํ้าเหนือจะให้เธอขับรถมาเองได้ไง "'ก็ได้ค่ะ.....ขอตัวก่อนนะคะ" พอหลิวหลิวไปแล้ว ทั้งสามคนก็กลับมายังบ้านของนํ้าเหนือ ถึงบ้านปุ๊บซีซีลงรถและก็วิ่งเข้าบ้านทันที นํ้าเหนือกับแอลลี่ก็เดินตามกันเข้าบ้านทันที "น่าเศร้าจัง" แอลลี่เอ่ยอย่างเศร้าๆ "เป็นไรอะไรหรือเปล่าแอลลี่....ไม่สบายหรือเปล่า" นํ้าเหนือถามเพราะเห็นสีหน้าแอลลี่ไม่ค่อยดี "ป่าวค่ะ....ก็แค่น้อยใจ" "น้อยใจ.....น้อยใจเรื่องอะไร?" นํ้าเหนือสงสัย "ครูหลิวยังมีซีซีคอยช่วยจีบพี่เหนือ....ดูแอลลี่ซิไม่เห็นมีใครช่วยเลย...น่าน้อยใจจัง" นํ้าเหนือได้ยินก็หัวเราะเบา นํ้าเหนือเอามือยีผมแอลลี่และเอ่ยอย่างทะเล้น "ก็แม่พี่ไงฮ่ะๆ....ยัยตัวแสบ" "พี่เหนืออ่าาาา....ผมแอลลี่ยุ่งหมดแล้วววว" แอลลี่ทำหน้าหงุดหงิดหน่อยๆ แต่ในใจเธอรู้สึกอบอุ่นเป็นอย่างมากกับการกระทำของนํ้าเหนือ ไม่ว่าจะรอยยิ้ม ท่าทาง ทำให้เธอรู้สึกว่าสนิทกับนํ้าเหนือเป็นพิเศษ "พี่เหนือทำไมไม่ฟังคุณป้าล่ะคะ" "แอลลี่ก็รู้ว่าพี่ดื้อ" ชิ.............................
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD