ปะป๊าของหนูรวย

นักแสดง

นํ้าเหนือขับรถมาส่งหลิวหลิวที่อพาร์ทเม้นท์ นํ้าเหนือได้ยกเลิกงานเลี้ยงที่แม่ของเขาชวนไป โดยอ้างว่าเกิดปัญหาที่บริษัท

ใจจริงเขาก็ไม่อยากไปอยู่แล้ว

พอมาถึงอพาร์ทเม้นท์ หลิวหลิวก็ได้เอ่ยอย่างรู้สึกผิด.....

"ฉันต้องขอโทษและก็ขอบคุณสำหรับวันนี้ด้วยนะคะ" หลิวหลิงมองนํ้าเหนือ วันนี้เธอสร้างปัญหาให้นํ้าเหนือมากมาย

เพิ่งได้รู้จักกันแท้ๆ แต่ดันเกิดเรื่องไม่ดีเยอะไปหมด เธอกลัวนํ้าเหนือจะไม่อยากเจอเธออีก

ทางด้านนํ้าเหนือมองไปที่หลิวหลิวอย่างอบอุ่นและเอ่ย "คุณรีบขึ้นห้องหรือเปล่าครับ ผมอยากสูบบุหรี่สักมวน เรานั่งคุยกันก่อนไหมครับ"

หลิวหลิวครุ่นคิดนิดนึง ก็ตอบกลับ " ไม่รีบค่ะ.....นั่งคุยกันก่อนก็ได้"

นํ้าเหนือเปิดประตูรถและเดินออกไปยืนพิงกระโปรงหน้ารถแล้วหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ เขาเอามือตบไปที่ว่างข้างๆ

เพื่อส่งสัญญาณให้หลิวหลิวมานั่งข้างๆเขา

หลิวหลิวก็เดินตามมาอย่างว่าง่าย เธอรู้สึกดีกับนํ้าเหนือไปแล้วไม่แปลกที่เธออยากจะอยู่ใกล้ๆเขา

นํ้าเหนือมองดาวบนท้องฟ้าแต่ไม่ได้เอ่ยอะไร ส่วนหลิวหลิวก็แอบมองนํํ้าเหนือนิดนึง

"สำหรับเรื่องวันนี้คุณไม่ต้องขอโทษผมหรอก......ผมเต็มใจที่จะช่วยเอง...คุณไม่ต้องคิดมากหรอก" นํ้าเหนือเอ่ย

พร้อมกับสูบหรี่ไปด้วย

"อ๋อ......ค่ะ" หลิวหลิวตอบและยิ้มเบาๆ

หลิวหลิวแอบมองนํ้าเหนืออีกครั้ง เธอเห็นดวงตาอันเหนื่อยล้าของนํ้าเหนือจึงเอ่ยถาม

"เหนื่อยมากหรอคะ"

นํ้าเหนือพอได้ยินก็หันกลับมามองหลิวหลิว แล้วก็ยกยิ้มนิดนึง

"มองคนเก่งจังเลยนะครับ..... ใช่แล้วครับไม่ว่ารวยหรือจนก็ต้องมีเรื่องเครียดกันทั้งนั้นใช่ไหมครับ"

หลิวหลิวยิ้มแต่ไม่ได้ตอบอะไร

"ผู้ชายคนนั้นแฟนเก่าคุณหรอ"

หลิวหลิวเงียบไปแปบนึงและก็เอ่ยตอบ "ใช่ค่ะ.........ฉันเคยรักเขามาก.....แต่พอรู้ว่าเขาแอบคบกับเพื่อนสนิทของฉัน...ฉันก็เลยเลิกกับเขา"

"ว่าไปแล้วก็ดีใจนะครับ ที่ครูของซีซีไม่ใช่คนแบบเพื่อนสนิทคุณ"

หลิวหลิวขมวดคิ้วแล้วมองไปที่นํ้าเหนือ

"พอดีผมยืนดูคุณอยู่พักนึงแล้ว ก็เลยพอจับใจความได้บ้าง"

"อ๋อ.....................งั้นก็แสดงว่าบัตรvipเป็นของคุณใช่ไหมคะ"

หลิวหลิวล้วงหยิบบัตรในกระเป๋าของเธอ เพื่อจะคืนให้กับนํ้าเหนือ

"ไม่ต้องคืนผมหรอกคุณเก็บไว้เถอะ"

"ไม่ได้ค่ะมันมากเกินไป"

นํ้าเหนือมองแล้วก็เอ่ยอย่างจริงจัง " ก็ได้ถ้าคุณไม่เอาผมก็เสีย 10ล้านไปฟรีๆ...ไม่เป็นไรหรอกครับบ้านผมรวย"

"ห่ะ!!...สะ...สิบล้าน!" หลิวหลิวเอ่ยอย่างตกใจ

"บัตรนี้ใช้ได้เฉพาะคุณคนเดียว.....ยังอยากจะคืนอีกไหมครับ"

หลิวหลิวถอนหายใจ "ก็ได้ค่ะ....ดีเหมือนกันฉันจะได้ประหยัดตังค่าข้าวด้วยฮ่ะๆๆ....แต่วันหลังห้ามทำแบบนี้อีกนะคะ"

นํ้าเหนือยิ้มกลับแต่ไม่ได้ตอบอะไร

"เอาหล่ะ....นี่ก็ดึกมาแล้วคุณไปพักผ่อนเถอะ"

"ค่ะ...ขับรถกลับดีๆนะคะ"

...........................................................

เมื่อนํ้าเหนือกลับมาถึงบ้าน ก็รีบเดินไปห้องของซีซีทันที

เมื่อเข้าไปปรากฏว่าซีซีหลับไปแล้ว นํ้าเหนือหอมหน้าผากลูกสาว แล้วห่มผ้าให้เธอ จากนั้นก็เอ่ย

"แสบจริงๆนะเราอ่ะ"

ซีซีดิ้นนิดหน่อย ออกแนวรำคาญนิดนึง นํ้าเหนือได้แต่ส่ายหัวและบ่นพึมพำ

"พอหลับก็น่ารักดี พอตื่นก็ซนเหลือเกิน"

นํ้าเหนือกลับไปที่ห้อง แล้วก็เครียงานของตัวเองทันที

ไม่นานโทรศัพท์นํ้าเหนือก็ดังขึ้น

"ว่าไงนามิ"

"สืบทราบแล้วค่ะว่าใครที่คอยช่วยกลุ่ม บอร์นซี"

"ว่าต่อ"

"มันชื่อ โอแปง มันเป็นลูกพี่ใหญ่จากองค์กรใต้ดินของเมืองบริชค่ะ"

"จริงๆแล้วผับน้อยใหญ่ในเมือง องค์กรใต้ดินเป็นเหมือนท่อนํ้าเลี้ยงของพวกมัน" นามิกล่าวต่อ

"แล้วก็พรุ่งนี้มีงานประชุมสมาพันธุรกิจท้องถิ่น ที่โรงแรมแกรนเฮ้าส์ตอน 11.00 โอแปงก็ไปค่ะ"

นํ้าเหนือเงียบสักพักก็เอ่ย

"โรงแรมของท่านมู่หรอ เหอะ!..น่าสนใจดี เอาหล่ะขอบคุณมาก..คุณพักผ่อนเถอะ"

นํ้าเหนือกล่าวจบก็วางสายทันที

....................................................

วันรุ่งขึ้น

นํ้าเหนือนั่งทานอาหารเช้ากับซีซี เป็นปกติเหมือนทุกวัน

"เมื่อวานปะป๊าได้ไปส่งครูหลิวไหมคะ"

"อืม" นํ้าเหนืออ่านหนังสือพิมและตอบกลับสั้นๆ

"ปะป๊าว่าครูหลิวสวยไหมคะ"

"อืม"

"ปะป๊าว่าครูหลิวใจดีไหมคะ"

"อืม"

"ปะป๊า!......ทำไมเอาแต่ตอบอืม อืม อืม ล่ะคะ!" เด็กน้อยเริ่มมีอาการหงุดหงิด

นํ้าเหนือวางหนังสือพิมแล้วมองลูกสาวที่กำลังทำหน้าบูดบึ้ง

"หนูเป็นกามเทพหรือไง...ถึงมาคอยจับคู่ให้ป๊าอ่ะ" นํ้าเหนือเอ่ยยิ้มๆ

"ปะป๊าพูดเรื่องอะไรคะ...ซีซีไม่เห็นเข้าใจเลย" เด็กน้อยเอ่ยอย่างไม่รู้ไม่ชี้

"ซีซีอย่าคิดว่าป๊าไม่รู้นะว่าเรากำลังจับคู่ป๊ากับครูหลิวอยู่อ่ะ"

"อะไรคะ?....ซีซีก็แค่ถามเฉยๆเองว่าครูหลิวสวยไหมใจดีไหม...ก็แค่นั้นเอง...ปะป๊าทำไมอคติกับเด็กจังคะ"

เด็กน้อยพูดจบก็กัดแซนวิส อย่างไม่รู้ไม่ชี้

เด็กน้อยดื่มนมจดหมดแก้วเแล้วเอ่ย "เอาล่ะเดี๋ยวซีซีไปโรงเรียนสาย ปะป๊าเสร็จหรือยังคะ"

"ให้ปะป๊าไปส่งหรอ...."

".ใช่ค่ะ"

นํ้าเหนือถอนหายใจ คิดในใจทำไมลูกสาวยิ่งโตยิ่งเอาใจ

...............................................................

นํ้าเหนือขับรถมาเอง พอมาถึงโรงเรียนซีซีก็เหมือนเดิม คือขอให้เขาเข้าไปส่งที่ห้องเรียน

เมื่อมาถึงห้องเรียน นํ้าเหนือก็เจอกับครูหลิว นํ้าเหนือ อดแปลกใจไม่ได้ ทั้งเสื้อผ้าหน้าผมวันนี้ครูหลิวดูสวยจริงๆ

"สวัสดีครับครูหลิว" นํ้าเหนือเอ่ยทัก

"สวัสดีค่ะพ่อซีซี"

"เรียกผมว่านํ้าเหนือก็ได้ครับ"

"ใช่ค่ะ.....เรียกพ่อซีซีมันดูห่างเหินนะคะ....ครูหลิวเรียกปะป๊าหนูว่านํ้าเหนือได้เลยค่ะ...ซีซีอนุญาตอิอิ" เด็กน้อยยิ้มชอบใจ

หลิวหลิวยิ้มแล้วตอบกลับซีซี "ก็ได้จ้ะ"

"อ๋อ.....ครูหลิวคะ..พรุ่งนี้วันหยุด ปะป๊าจะพาซีซีไปสวนสนุก....ครูหลิวไปด้วยกันนะคะ"

นํ้าเหนือคิ้วกระตุกทันที คิดในใจเขาไปบอกเจ้าตัวแสบตอนไหนว่าจะพาไปสวนสนุก

"เอ่อ.........." หลิวหลิวเหลือบมองนํ้าเหนือนิดนึง แต่ซีซีก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย

จากนั้นเด็กน้อยก็ก้มหน้าเขี่ยนิ้วมือตัวเองและเอ่ยอย่างเศร้าๆ "หรือว่าครูหลิวรังเกียจเราสองพ่อลูกคะ"

นํ้าเหนือมองบนไปหนึ่งทีให้กับการแสดงของลูกวสาว

"ซีซีซซซซซ" นํ้าเหนือกัดฟันเรียกชื่อลูกสาวทันที

ซีซีหันมามองนํ้าเหนือและเอ่ยพร้อมกับมีนํ้าคลอภายในดวงตา "ซีซีก็แค่อยากให้ครูหลิวไปด้วย...ก็ปะป๊าไม่เล่นอะไรกับซีซีสักอย่างเลยนี่คะ"

นํ้าเหนือคิดในใจ เดี๋ยวนะนํ้าตาก็มา เด็กน้อยนี่ดูซีรี่ย์มากเกินไปหรือเปล่าเนี่ย

หลิวหลิวเห็นว่าซีซีกำลังจะร้องไห้จึงพูดขึ้น "ซีซีจ้ะครูไปด้วยก็ได้....ไม่ต้องร้องแล้วนะ" แล้วก็เช็ดนํ้าตาสาวน้อยไปด้วย

นํ้าเหนือก้มลงมองซีซีและก็เอ่ย "พอใจยั้งครับ"

"พอใจแล้วค่าาาาาาาา.......เย้ๆๆๆๆๆๆ" ซีซีเปลี่ยนเป็นคนละคนทันที จากนั้นก็หอมแก้มนํ้าเหนือแล้ววิ่งเข้าห้องทันที

นํ้าเหนือถอนหายใจแล้วก็เอ่ยกับหลิวหลิว"ขอโทษด้วยนะครับ"

"ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ.....ดีเหมือนกันฉันจะได้เลี้ยงข้าวคุณกับซีซีด้วยฮ่ะๆ" หลิวหลิวหยิบบัตรvipมาโชว์นํ้าเหนือแล้วก็หัวเราะ

..........................................