และแล้วเขาก็ได้แค่เปิดประตูฝากชามข้าวต้มให้นายน์เอาไปเก็บแทนและกลับเข้ามาเฝ้ายืนเธอข้างเตียงเหมือนเช่นทุกคืน แม้ว่าตัวเขาจะยังไม่ได้กินอะไรเลยก็ตามแต่ก็ต้องทำตามหน้าที่ ส่วนศรานั่งเล่นไอแพดอยู่บนเตียงเป็นที่เรียบร้อย
“นายกินอะไรมาหรือยัง?” อยู่ๆเธอก็เอ่ยถามทั้งที่ไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอไอแพด หรัญญ์แปลกใจไม่น้อยเพราะปกติเธอจะไม่จับอะไรถ้าถึงเวลาเข้านอนแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป
“ยังครับ”
“ไปหาอะไรกินสิ”
“หืม? ผม...ได้เหรอครับ?”
“ไม่ได้...บอกให้เพื่อนนายเอามาให้สิ” เธอตอบเสียงเรียบ
“ไม่เป็นไรครับ ปกติผมก็ไม่ค่อยทานข้าวเย็น”
“งั้นเหรอ”
“...คุณศรานอนได้แล้วนะครับ...ทุกทีคุณไม่เล่นไอแพดนี่”
“ฉันพึ่งกินข้าวจะนอนได้ยังไง...นายก็ไปอาบน้ำสิ ในห้องฉันนี่แหละ”
“หืม?...”
“เพราะยังไงนายก็ออกไปไหนไม่ได้อยู่แล้วฉันไม่อนุญาต งั้นก็อาบมันที่นี่แหละ ฉันจะนอนก็ต่อเมื่อนายอาบน้ำเสร็จ”
หรัญญ์ไม่ได้ตอบได้แ
