11

2317 Words
Blake POV I came to Dev's Cafe to talk to Sydd. And when I said, to talk, it's about Jewel. "Coffee." Inabot sa akin ni Sydd ang coffee na galing sa cafe niya. Tinanggap ko iyon. "Thanks." We're here at the park near at Dev's Cafe. I decided to talk here for privacy. "Anong kailangan mo sa akin?" Tanong niya. "Hindi na pala kita nabati. Congrats dahil successful ang operation mo nuon, kaya ngayon. You're still alive and kicking." Nagkibit-balikat ako. "Yeah. Thanks. I'm still alive and kickin' because of her." I said. Alam kong mage-gets niya ang sinabi ko. "Ah. Fancy? Because of her." Aniya. Tumango ako. "Siya naman lagi ang dahilan. Siya ang dahilan ng paglaban ko nuon." "Ano ngang pag-uusapan natin? If you don't mind, limitado ang oras ko. Wala ang co-owner ko sa cafe kaya hindi ako pwedeng mawala ng matagal do'n." "I see. I just came here to tell you that I am ready again to..." Nag-aalangan ako. Pinagisipan ko itong mabuti at sa tingin ko ay tama ang desisyon ko. "To?" He looked bored. Mukhang naiinip na siyang makipag-usap sa akin. "To love her again. I am ready to make her feel how much I love her. I am ready to fight my love for him." At last, I said it. He gritted his teeth kahit bakas sa mukha niya ang pagkagulat. "Bakit naman? Si Hazel? Anong nangyari at naisipan mo 'yan bigla?" "I realized that I can't live with lies. Alam ni Jewel na wala na akong nararamdaman sa kaniya. Alam niya na kasal na kami ni Hazel. But no. That was all wrong. Because even before until now, she's still the love of my life." Hindi ko napaghandaan ang suntok niya. Napaupo ako at napahawak sa panga ko. I want to punch him too, but no. I should understand him. "Gago ka pala, e." Galit na sabi niya. "Pinaniwala mong kasal ka tapos ngayon biglang lilitaw ka at sasaihin mong hindi talaga kayo kasal?" "I just did that because at first, I decided to let her go. Sinabi ko sa sarili na hahayaan ko na siya at hindi ko na siya guguluhin. Gusto kong ipakita sa kaniya na wala ng magiging kami dahil kasal na ako." Paliwanag ko. "Tangna, gago ka pa din!" Singhal niya. "Ngayong nagkita na ulit kami, na-realize ko na mahirap. Mahirap lokohin ang sarili ko na kaya kong balewalain siya. Mahirap." Sabi ko. Mula nang mag-usap kami ni Hazel. Doon ko na-realize na hindi ko nga kayang umupo nalang sa tabi at papaniwalain si Jewel na kasal na ako, at wala na kaming pag-asa pa. "Gago!" Sigaw pa niya. Akmang susuntukin niya ako ulit nang hawakan ko ang kamay niya. "Bitaw!" "Sydd. Alam kong galit ka dahil ayaw mong masaktan si Jewel. Pero this time, hindi ko na siya sasaktan." "Tang'na mo! Nakalimutan mo na ba ang sinabi mo noon bago umalis si Fancy? Pinaubaya mo na siya sa akin because you know to yourself that you don't deserve her!" Galit na sigaw niya. "Hindi ko hahayaang saktan mo ulit siya o masaktan siya sa'yo, Blake." "Hindi ko na siya sasaktan." Giit ko. "Madaling sabihin. Mahirap gawin. Hindi mo masasabi. Kahit demonyita 'yung babae na 'yun at maraming kalokohan. Kahit wala halos syang kinakatakutan, her heart is still fragile. Madali siyang masaktan. Madali siyang maapektuhan." Alam ko. Alam ko kung gaano ko nasaktan si Jewel nuon, but I'm here to make it up to her. Ngayong wala na akong sakit, hindi ko na siya kailangan pang layuan. Ipaparamdam ko sa kaniya na mahal ko siya. Mula noon, hanggang ngayon. "I know!" "Talagang um-eksena ka pa. Puta. Akala mo hahayaan kong mapunta siya sa iyo? Kumain ka man ng alikabok, hinding hindi ko hahayaang makuha siya sa akin." Huminga siya ng malalim. "At kung 'di ka mapipigilan, masasabi ko lang sa iyo, may the best man wins." So it settled? "May the best man wins." Ulit ko sa sinabi niya. "At tandaan mo, hindi ko hahayaang mapunta siya sa iyo without putting a goddamn fight." Pagkasabi niyo'y tinalikuran niya ako. Alam kong mahal niya si Jewel. Pero mahal ko din si Jewel. Kung nuon, nagpaubaya ako, ngayon ay hindi na iyon mauulit pa. Paalis na siya ng muli niya akong lingunin. "Ipapaalala ko din sa 'yo na hindi ka welcome sa cafe ko. Tch." Aniya saka tuluyan ng nag-walk-out. It's a challenge for me. Dahil hindi ko alam kung may nararamdaman pa ba sa akin si Jewel, o ano. Pero kahit ano pa man 'yun, handa ako patunayan sa kaniya na mahal na mahal ko pa rin siya. At sa pagkakataong ito, hindi ko sasayangin ang pagkakataon kong maipakita sa kaniya ang pagmamahal ko. - Fancy POV My noo is kumunot when I noticed Sydd standing outside Dev's Cafe. He looks mad. His noo is like pretzel knots pa. I parked my kotse then make patay the engine of my car. Bumaba agad ako sa kotse and doon lang ako napansin ni dragon Sydd. "Wifey." "What's going on? Your noo is so pretzel knots?" "Wala, wala. Ayos lang. Tara sa loob." I am not contented with his sagot. He looks uneasy. He's parang may problema. "Duh, tell me the totoo, dragon Sydd. You can't foll me. I know there mali talaga. Do you have a problem?" "Bukod sa ka-gwapuhan ko, wala na akong ibang problema, wifey. "Make it push pa, dragon Sydd. You're so feelingero talaga. Like OMG, you're not that handsome. Psh." "Wifey 'wag ka ng kumontra. Tara na sa loob. May nagkakalat daw na zombies dito sa labas." My noo is like super pretzel knots. Zombies? How come? Wala na akong nagawa when he made me hila papasok sa loob ng Dev's Cafe. I noticed that it's so tahimik kahit a lot of customers were here. "Hey, you're rush hour ba? And are you baliw na ba? Zombies. You're naka-drugs na naman ba?" We stopped here inside. He made me upo dito sa corner table which is malambot ang sit na mahaba na kasya ang dalawa. Magkaharap so apat ang kasya. Wala na akong nagawa kaya I make upo na din. "What's with you ba, Sydd? I should send you to mental, you're not in yourself. Omg. You're nasapian na ba? Ohmyholychuvaners!" "Wifey, OA na. Tch. Hindi ako nasapian. Ayoko lang na tumambay ka sa labas. May zombies nga." "You're naka-drugs talaga. Psh." I said. "As if zombies are real. Duh!" I can't understand him. He's acting really weird. Is there something wrong kaya? Sydd is not like this like he's hindi mapakali. "Hindi nga. Tch. Hindi ka lang siguro makapaniwalang mas gumwapo pa ako ngayon, wifey." He said then he make upo na sa harap ko. He called the waitress and ordered frappe for us. I make halumbaba sa harap niya. "Seriously, Sydd?" "Tch. Wifey huwag kang tumingin ng ganyan. Lalo akong na-i-inlove sa iyo." I make paikot my eyes and umayos ng upo. "So..." "So? I love you, wifey? How's your pregnancy? Maayos ba? Kailan tayo magpapa-check-up?" My eyes are naningkit to him. "You'll be like that forever ba, Sydd?" "Whoa. Walang forever, wifey!" He's tumawa ng malakas like he's mauubusan ng oxygen. "You're crazy." "Yes. Crazy in love with the little devil. Proud of it, wifey." Dug, dug.. Why is it my puso is nag-iingay na naman and saying dug, dug? It's not funny ha. "You make tigil na nga sa ganyan, Sydd. I'll make kwento nalang. You're walang kwenta naman magkwento, e." "Oo na. Ano bang good news? Akala ko talaga magiging tatay na ako, e." My kilay is tumaas. "Duh! As if there's something happened to us. You're so feelingero like OMG!" "Gusto mo bang may mangyari?" He grins at me. I tampal his mouth. "Bad mouth. Psh! You're makinig na nga lang to my kwento." Sabi ko. "Tch. Kwento na." I smiled so widely. "Papa approved my business plan! Yehey! Sooner or later, Fancy Jewel boutique will open! So excited! I am so excited." "Wo---" "All I can say is holygollychuvaners like to the highest mountain everest ang happiness ko!" "Wo---" "It's super exciting like I'm gonna simula that agad. You know, I love fashion. How I love fashion. I am so thankful because I don't want to work at our company. Bored kaya doon and I don't want to waste my beauty there! Hey, you're not nagsasaita. You should congrats me!" He's looking at me with his poker faced. "Wifey. Kanina ko pa gustong mag-wow pero putek, wala kang tuldok sa pagsasalita, e. Ano ka ba? Para kang nanalo ng oscars award kung maka-litanya." "Ooops! Sorry. I was just so happy! Happiness ever!" Sigaw ko. I am really happy naman talaga, e. "Halata nga oh. Sobrang hyper mo. Sana man lang kapag ganyang hyper ka, nanghahalik ka. 'Yung mga ganoon, wifey." "What?" Tumawa siya. "Wala! Basta congrats, wifey! Alam kong pangarap mo 'yan. Hayaan mo tutulungan kita sa pag-aasikaso sa boutique mo." "Really?" My eyes are namilog. "Oo naman. Ako pa. Syempre ang mag-asawa dapat nagtutulungan. Sa hirap at ginhawa." Pinaningkitan ko siya ng eyes. "What did you say?!" He's always ganyan. Like bumabanat. "Wala. Tch. Ayan na frappe mo. Libre 'yan. Best seller ko 'yan. Hulaan mo pangalan niyan." Sabi niya. "What? Is it chocolate with strawberry frappe?" I asked. The frappe has strawberries kasi and it's kulay itim so I assumed that this is chocolate flavor with cream, like that. "No. Hula ka, dali." I arched my kilay. "I don't want to make hula. I am not manghuhula naman, e." "Tch. Kahit kailan talaga, wifey oh. 'Yan ang Sycy Frappe." "What? Sisi? You're blaming the frappe? What's that? Why?" Sumimangot siya and I admit, he's so cute when he's like that. "Sycy. Es, way. Si, way. 'Yun spelling. Hindi sisi na blame. Tch. Wifey, akala ko ba matalino ka? Bobo ka din minsan, e." Hinampas ko siya. "What?! You just said that I'm bobo? Really ha? So how's my grades when I was in college, ha? Flat uno! And when I was in high school at SWU. My grades were like 96, 98, 99. My lowest is 96. So how come? Compare to your palakol grades?" My dugo is biglang kumulo. I hate when someone is telling me that I am bobo. I want to make tapal to them my report cards. "Aray, wifey ha. Alam kong puro palakol grades ko. Pero 'wag mo ng ipaalala. Masyado ka namang highblood, agad. Minsan nga lang bobo. Ito naman." "No! Even if it's minsan, I can't be bobo. I am not! Remember that! Or you want me to pakain to you my report cards, huh?!" I am so naha-highblood talaga! "Whoa! Easy, wifey. Sorry na. Sige sabihin na natin slow ka minsan. Hindi na bobo." My eyes are lalong nanlaki. "Slow? Like what? Slow?! Did you really say that? I am not a turtle to be slow!" I'm napatayo pa sa inis and make hampas pa sa table. He held my hand and I'm parang nakuryente kaya I make hila agad my hands to him. "Easy, wifey. Sorry. Hindi ka na bobo, hindi ka slow. Maganda ka kaya tapos sexy pa at matalino." I'm kumalma na and umupo ng maayos. "That's what I am. My real definition. You, Sydd ha! You should be careful with your words against me. Or elese I'm gonna dukot your eye balls and make it halo sa adobo." "Aww! Masakit 'yun, wifey. Napaka-brutal mo talaga. Sorry na nga, e." "Psh." "So back to topic. That is Sycy Frappe. Specially made for us. Tayong dalawa." "We?" "Wifey naman. Sy from my name. And cy from Fancy. Ganyan ako ka-loyal sa 'yo. Kahit sa frappe, ikaw ang nasa isip ko." "Yeah, yeah. Even your cafe. Reminds you of me. Like errr! Dev's Cafe, like devils cafe. You're so rude." He held my hand again na nakapatong sa mesa and there's kuryente talaga. "Hindi ako rude. Tch. Masyado lang kitang mahal kaya gusto ko, lahat ng nasa paligid ko may tatak mo. Kulang na nga lang 'yung logo ng cafe ko, mukha mo, e." Nag-poker face ako to him. "Pero joke lang 'yun. Hehe." He's nag-peace sign pa. Inagaw ko ang kamay ko to him. He's always holding my hand. It's nakakairita. "I have something to ask." "What is it, wifey? Kahit ano sasagutin ko. Sana nga pati ikaw handang sagutin ako." "What?!" "Wala." Tumatawang sabi niya. "Ano 'yong tatanong mo?" "Why is it weird? When you hold me, there is kuryente. Like I can't explain what does it mean." "Wifey, napansin mo din pala. Gano'n nga yata talaga kapag may nararamdaman ka sa isang tao. Parang apektado ka sa kaniya." "Sydd..." "Yes?" "Tell me, you have powers ba? You have kuryente, e. Are you some kind of a mutant?" Nag-pokerface na naman siya and I don't know why. "Takte, wifey. Panira ka talaga ng moment. Akala ko naman.." Napakamot siya sa ulo. "Oo mutant ako. Ako ang papalit kay wolverine." "Hehe. That is so nakakatawa. Like ha ha ha." I said in sarcastic tone. "Lagi mo nalang akong binabara, wifey. Kapag ako hindi nakatiis..." "What? You're going to make patol to me? You'll punch me or you'll suntok me? Do it. Try it or elese you'll be buried alive!" I said. "Maka-react ka naman agad. Hindi pa naman tapos. Sabi ko kapag ako hindi nakatiis, papakasalan kita." Dug, dug.. Gosh! Why my heart is always saying dug dug kay Sydd? My heart is abnormal na ba and it's starting to learn how to speak? Forst word, dug dug? What the hell is this? I make kapa my heart sa dibdib ko. It's beating so fast. And when I looked at Sydd, he's staring at me. Directly to my eyes. "I won't let anyone to enter your heart. Ako lang, Fancy. Ako lang." My panga is almost malaglag sa sinabi niya. What's with him? Really?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD