Ang Aswang sa Baranggay Maligaya (Section I-A Book 2)

Hindi namin alam kung nasaan kaming lugar. Hindi namin ito masuri, wala kaming kaalam-alam. Napatingin ako kina Shiela na inaalagan si May-Ann na walang malay. Binalutan nila ito ng tela sa kanyang naputol na kamay. Sa gitna ng katahimikan namin ay bigla naming narinig ang mga huni ng ibon mula sa kapunuan, napatingin kaming lahat dito. Nakita namin ang mga ibong nagliliparan na paalis doon at maya-maya pa ay bigla naming narinig ang isang huni ng ibon. *kwak kwak kwak* Kinilabutan kami sa narinig namin. Hindi namin alam kung saan kaming napadpad na lugar wala kaming kaalam-alam sa isang bagay na susuungin namin. Maslalong lumakas ang mga huni ng mga ibon at maslalo kaming kinilabutan. Biglang bumukas ang isang bahay na nasa harapan namin at nakita namin ang paglabas ng isang ginang.  Parang pinapapunta kami niya sa kanyang bahay habang ang mukha ay takot, napatingin ako sa mga kasama namin at tumango kami sa isa't isa at dali-dali nagtatakbuhan papunta sa kinaroroonan ng ginang. Nagtutulungan kami sa pagbuhat kay May-Ann. Pero bago kami makapasok sa bahay ay nakita na lang namin ang mga nagliliparang isang paniki pero matatalas ang mga ngipin nito at kakaiba ang mukha nito. Napatingin ako sapaniking paparating sa amin, hindi ko na alam ang gagawin ko napapikit na lang ako at hinintay ang pagsakmal sa akin pero bigla ko na lang narinig ang isang paghampas at nakita ko na lang sa lupa ang paniki. Bago pa ako makapagsalita ay hinila na nila ako papasok sa loob ng bahay at isinara nila ang lahat ng binatana at pintuan. ***