Luscious Man Series 3: Danrev Blade Montillo (R18+)

KABANATA 1

I was busy talking to someone when I heard the emcee of Dane’s 18th birthday uttering someone’s name. Dane’s next dance and next eighteenth roses. I stopped talking to a colleague. I look at where Dane is, damn, she really is so beautiful tonight! She’s alluringly gorgeous. She ruled her own event, huh.

“Danrev Blade Montillo,” the emcee said with a smile in his lips.

I look around to look for that guy. Danrev Blade Montillo, what a cool name. It caught my attention, really. Then I saw a guy who’s dashingly walking towards Dane’s direction. He’s a good looking guy, I can tell that. Kahit nakatalikod pa lang siya sa gawi ko ay alam kong g’wapo. Lalo pa nang makita ko ang mukha niya kahit nakatagilid. His jaw well sculpted even in this distance.

Naging abala ako bigla pagkatapos ng sayaw na ‘yon. Kaya naman pagkatapos ay tulala ako sa mesa namin. Hindi ko alam kung nasaan na si Theo, iniwan ako bigla rito! He was with a girl I don’t know. That’s weird because the girl’s keep on rolling her eyes on me like I’m stealing Theo’s attention form her. At inaaway niya kanina si Theo, and the latter just keep on telling her things to calm her down.

When I saw Dane’s walking towards me, I smirked. Parang ang sarap mang-asar ng debutante ngayon.

“Feel ko talaga hindi lang ikaw ‘yong nafa-fall dito, e.” I arched my brows up and down to tease her.

She frowned.

“What do you mean?” she asked confusedly at me.

I face palm, “ang ibig kong sabihin ay, parang hindi lang ikaw ‘yong may gusto kay Zaimon.” she frowned even more. I groaned. Ang hina ng tuktok ng babaeng ‘to! “Uh! Pakiramdam ko, pati si Zaimon, may gusto sa ‘yo. That’s what I meant!” iritado ko siyang inirapan dahil sa sobrang slow niya.

And this girl is really so dense! She’s too oblivious with Zaimon’s actions and gestures that’s why she can’t really give malice in his actions. Sa sobrang inosente ng utak niya ay para na siyang tangang nagkakagusto kay Zaimon kahit na hindi siya sigurado sa lahat. And this girl is sometimes a reckless girl. I’m not tolerating it but I just want to her a hint about Zaimon’s feelings and actions. And the latter just not a guy full of actions, he’s also true to his words. I know that.

Matalino ‘yan at mabait dahil kahit noon pa man ay marami nang humahanga sa kaniya. And he’s too humble about it. A green flag, indeed. That’s why I like him for my best friend. I know he can handle her and tame her at the same time.

“Where’s Theo, by the way?” she suddenly asked.

I looked around, looking for our best friend, Theo. “I don’t know where he is. May kasama siyang magandang babae kanina. Mas maganda nga lang ako. Pero mas spoiled sa ‘yo, girl.” Tumawa ako bago tumayo at nagpaalam. “I’ll go to the restroom.”

Umatras ako nang tumango siya sa akin pero mukhang nagkamali ako at natalisod sa silya at bigla akong natapilok sa suot na heels. Nanlaki ang mga mata ko at sinubukan pang kumapit sa mono block na naroon pero mas nagulat ako nang bigla na lang may humawak sa beywang ko, sinalo ako mula sa pagkakatumba. Itinayo niya ako nang maayos dahilan ng pamumula ng pisngi ko lalo pa nang masilayan ko ang g’wapo nitong mukha.

“You should be careful next time. You fall on the ground.” I was like hypnotized by his voice and piercing eyes I couldn’t talk or or even just utter a word. Itinayo niya ako nang maayos bago umalis doon at iniwan akong nakatulala.

“s**t,” I cursed under my breath and held my chest where my heart is. It was thumping so fvcking loud!

“Uh . . . that’s Blade,” sambit ni Dane pero hindi ko siya inintindi at nanatiling nakatayo at tulala roon.

I breathe heavily, “what was that? Why the my heart beats faster when he touched me?” bulong ko sa sarili.

That’s weird. Really.

“You . . . what?” umiling ako sa tanong ni Dane at walang pasabing umalis doon papunta sa restroom.

Nang makarating ako sa restroom ay agad akong pumasok doon at agad na dumiretso sa salamin. Gusto kong maghilamos pero naalala kong wala akong dalang make up pang-retouch. Tinakpan ko ang mukha ko lalo pa nang makita ko ang mukha ko mula sa salamin, namumula na parang balat ng kamatis. Tang *na, ano’ng nangyayari sa akin?! Bakit ganito na lang ang bilis ng t***k ng puso ko?!

That guy . . .

His eyes is so captivating. His lips that is in a grim line looks so soft and kissable. His angled jaw looks so perfect. I thought he’s a real life Adonis. Damn! I never been this . . . what the hell? Why am I complimenting a guy I don’t know?!

Blade . . .

Dane said his name is Blade. Fvck! Pangalan pa lang ang g’wapo na.

Natapos ang gabing ‘yon na tulala lang ako at hindi mapakali. Parang may hinahanap ang mga mata ko sa dagat ng mga taong nagkakasiyahan. Dane keeps on telling me to enjoy because she’s too busy to accompany me that night. And I was also busy looking for that guy but I didn’t see him anymore.

“Pack your things, we’ll go to Manila tomorrow.” My Mom announced while we’re having a breakfast.

“For what?” I asked boredly.

Ito na naman kami at mukhang negosyo na naman at gagamitin nila ang pagiging modelo ko sa negosyo. What the fvck is their problem, anyway? I’m not too famous to be a clout.

“We can’t just let you here alone, Vea. Baka kung ano-ano na namang kawaldasan at kalokohan ang gawin mo. Take note that you’re still grounded for making out with your . . . boy.” my Mom said with her disgusted voice like I did a hilarious crime.

“That was just kissing, though.” I said before rolling my eyes.

We really don’t have a good bond. Galit ako sa kanila noon pa man. Mula sa pamumulitika nila . . . hanggang sa pangingialam nila sa buhay ko, dahil ang sabi nila ay ‘yon ang nakakabuti. Nakakabuti ba ‘yong . . . ireto ako sa kahit kaninong lalaking makilala nila? My Mom really love attentions. Nakakairita.

“You should have good image, Vea. You’re entering modeling industry yet you can’t keep yourself to have a good image.” my Mom spat as she look at me dryly.

I clenched my jaw, looking pissed. “What? Do I need to be too perfect when I enter modeling? Mom, controversy--”

“You should still have a good image, Vea! You’re after all a first daughter of a Governor of this town! Ano’ng iniisip mo? Na hindi naman no’n maaapektuhan ang imahe ng ama mo?” I look away, feeling guilty now because I really don’t like the idea of my father being under the government.

He’s not really a good role model to everyone. He’s just spitting lies to them. And I can’t tolerate it, but I don’t have the powers to stop them.

Hindi ko nga alam kung bakit pa siya binoboto ng mga tao. Tss.

I sighed in defeat. “Fine.” walang buhay na sagot ko bago nagpatuloy sa pagkain.

I want to talk to my best friends about this but I know they’re also having their own problems in life right now. Kakatapos lang ng birthday ni Dane, paniguradong pagod ‘yon at abala. Si Theo naman ay panigurado ring busy dahil ang pagkakaalam ko ay may bisita sila mula sa Manila at baka rin kinukumbinsi ‘yon ng parents niya about their business in Manila. He told us about that before. At siguro hanggang ngayon ay kinukumbinsi pa rin isya ng magulang niya.

So . . . I’ll just keep this to myself right now. Ayaw ko munang makaabala. Hindi naman ‘to malaking problema gaya ng ibang problema ng iba.

I can still handle this.

I know I can.

Nang matapos kumain ay umakyat na ako at doon na lang nagmuni-muni at nag-isip habang nagpapahinga. I can’t go out now because Mom warned me not to. Hindi ko alam kung bakit pa nila ako pinagbabawalan ngayon, e aalis naman kami bukas. Hindi ko ba p’wedeng kausapin ang mga kaibigan ko at magpaalam sa kanila na mawawala ako ng ilang araw dahil nasa Maynila ako?

To: Danella

we’re going to manila tomorrow :)

To: Theodore

where are you? we’re going to manila tomorrow, I hope to see you there too :(

Maboboring na naman ako nito kapag wala akong makausap doon. Hindi naman kasi napapadpad ng Manila si Dane. Mas gusto lang ng mga magulang no’n na narito sa Cebu at hindi na mapunta sa syudad.

I look at my phone when it beeped for a message.

From: Danella

What?! I thought we’re going out?

I bit my lower lip before typing my reply.

To: Danella

baka saglit lang din kami ro’n. hindi naman siguro kami mawawala nang matagal.

I hit the send button before looking outside my room. Been feeling lonely every time I stay here. I’ve been living this hell of a life with this family.

Mom, Dad, I can’t always follow your orders. I’m not your slave. I’m your daughter. Your flesh. Your blood. Not the other way around. Can’t you give me a life . . . without you being a decision? I can also decide for myself. I’m already eighteen and I am also mature now. You made think maturely. Can I? Can I live without your orders? I want to have my own decisions . . .

But those begging were always kept in my mind because I can’t voice it out. I can’t tell them how hurt I am whenever they told me to always follow them because they’re my parents. Because if it’s not because of them . . . I will be not me now. I don’t in this world if it’s not because of them. And it hurts to think that it feels like they’re regretting my existence.

‘You’re an asset in this family, without you, we can’t be a family.’

My mother’s voice echoed in my mind.

What does she mean? Why without me, we can’t be a family? Siguro kasi kung hindi ako ipinanganak . . . hindi sila tatanggapin nina Lolo at Lola dahil matagal nang ayaw nina Lolo at Lola kay Daddy. They despise so much. Kulang na lang daw ay ipapatay ni Lolo si Daddy. That’s what Lola told me. My grandmother always tell me stories about them. Kaya alam ko rin lahat ng kalokohan ni Daddy noong kabataan niya.

At sa tingin ko ay hindi siya nagbago hanggang ngayon. Kailan ba siya magbabago? Kapag sobrang tanda na niya?

Napapikit ako nang mariin nang bigla kong maalala ang mukha ng lalaking nakita ko kagabi sa birthday ni Dane. Blade . . . his name really attracts someone just by hearing it, you know how much attractive the owner is.

His handsome face is still vivid in my mind. Grabe, crush ko na ‘ata talaga siya.

Nagdaan ang mga araw na naging abala ako dahil nagsimula na rin akong magkaroon ng mga bagong project sa modeling. Sunod-sunod na shoot agad ang natanggap ko pero hindi naman ako gaanong napapagod dahil marami ring pahinga.

Theo got busy too with his summer job in their company in Manila. We sometimes met there to have a talk or to catch up. While Dane stayed in San Jose to also take over their plantation. I’m so proud of them having a good time helping their parents’ business to grow. While me? I’m still like a lapdog to my parents, obeying what they want, obeying their orders, following their rules.

The everyday cycle.

I left Manila to Cebu because I don’t have someone to accompany me in Manila. Kahit kaya ko naman ay ayaw pa rin akong payagan ni Mommy na wala akong kasama sa mansyon namin sa Manila habang nasa Cebu sila. Nagkita kami ni Dane sa plantation nila dahil hindi raw niya ako masasamahan sa paggala. It’s fine, though, their plantation is refreshing. Okay na ako roon.

“Ilang buwan na ba kayo ni Zaimon?” tanong ko habang kumakain ng ice cream. We bought some snacks to eat such as; turon, bananacue, kwek-kwek, fiashball, ice cream, and some junk foods. Naboboring kasi ako kapag walang kinakain, hindi rin naman ako nataba nang husto kung kakain ako ng mga ito ng isang araw. It’s a cheat day!

“Almost two months now,” naubo ako bigla sa sinabi niya.

“Grabe! Ang tibay niyo pala talaga!” tumawa pa ako dahil sa nalaman.

“Ikaw kasi hindi ka pa rin nagsese-settle man lang sa isang guy. Kahit paabutin mo man lang ng buwan.”

Inirpan ko siya at sinikmatan.

“Coming from you, girl. Alalahanin mo, ganiyan ka rin naman before Zaimon. Napaamo ka lang talaga ni Zaimon nang husto kaya nag-stay ka sa kaniya. And duh! I won’t settle yet. Settling is too big word for me. Hindi pa naman ako mag-aasawa.”

Inilingan niya ako at tinawanan.

Napabaling ang atensyon ko nang may makitang naglalakad palapit sa kubong tinatambayan namin ni Dane. I saw Zaimon walking towards our direction. He has that smug look while walking. Kumunot ang noo ko at kinalabit si Dane na abala sa pagkain ngayon ng ice cream. Nag-angat din siya ng tingin at nakita si Zaimon na papalapit, agad siyang ngumiti at tumayo. Like a fvcking smitten girlfriend.

Umirap ako pero agad natigil ‘yon nang makita kung sino ang kasunod ni Zaimon. Why the fvck is he here?! At ngayon pa talaga?! Napaiwas agad ako ng tingin dahil nagtama ang paningin naming dalawa.

“Oh, Blade!” si Dane nang mapansin ang kasama ni Zaimon.

Ako naman ay tahimik lang dito sa gilid habang kumakain ng ice cream, hindi magawang tumayo at bumati man lang. Biglang naumid ang aking dila at hindi na makapagsalita.

“Hi,” napakagat ako sa pang-ibabang labi nang marinig ko ang boses niya.

Tang ina! Ang g’wapo!

“Uh, this is my best friend, Vea.” pagpapakilala sa akin ni Dane sa lalaki. Nag-angat ako ng tingin at biglang nag-init ang aking pisngi nang magtama na naman ang paningin naming dalawa. “Vea, this Blade. Hindi ko siya pormal na napakilala sa ‘yo noong birthday ko, e.” Dane said in a teasing voice, she smiled at me.

Hindi ko alam kung ngingiti ako o ano lalo pa nang maglahad ng kamay sa akin si Blade na magiliw ko namang tinanggap.

“Blade,”

“Veatrice,” I smiled at him while he remained silent.

Nagkwentuhan kami roon tungkol sa pagrereto ng Mommy at Daddy ni Dane sa kaniya kay Blade. Hindi ko alam pero selos na selos ako habang nakikinig. Gano’n din siguro ang nararamdaman ni Zaimon ngayon habang nakikinig. Kumain na lang ako at sa tuwing may pagkakataon na nagbabago ang usapan ay nakikisali ako.

“I really don’t like creepy and loud girls,” napamulagat ako sa sinabi ni Blade nang tanungin siya ni Dane kung gusto ba nito ng babaeng madaldal. “They’re annoying.” anito na medyo nagpasikip sa dibdib ko.

Grabe naman ‘yon. Halatang wala akong pag-asa.

“Hindi naman ako maingay,” bulong ko sa tabi ni Dane.

“Ano, Vea? May sinasabi ka ba?” Napairap ako dahil sa pang-aasar ni Dane sa akin.

“Wala akong sinasabi. Nananahimik ako rito, Dane, ah.” irap ko sa kaniya na ikinatawa niya nang malakas.

“Biglang nanahimik, ah.” she teased.

“You know, mas maganda kung magkaiba kayo ng ugali ng magiging girlfriend mo, Blade. Kung tahimik ka, dapat talaga maingay o madaldal ‘yong piliin mo. Para balanse.” si Dane na hindi ko alam kung ano’ng pinahihiwatig kay Blade.

Wala akong sinasabing ibenta niya ako sa lalaking ito.

The guy chuckled, “I have someone I like.”

Nanlamig ang katawan ko at nanikip ang dibdib ko sa narinig. He already has someone he likes. He’s attracted to someone else. Ibig sabihin no’n, hindi ko na dapat pang ipagpilitan ang sarili ko sa kaniya. ‘Yon ang ipinapahiwatig niya.

But . . . I like him. I can admire him from a far, right?

Pagkatapos ng usapang ‘yon ay naging tahimik ako. Nagsasalita lang kapag may tanong sa akin o kinakausap ako. Pero kapag hindi ay nakatulala ako o kaya ay tinitingnan ang aking cellphone, kunwari ay may tinitingnan.

Lumabas ng kubo si Dane at Zaimon dahil may pinag-uusapan kaya naiwan kaming dalawa ni Blade doon. I cleared my throat, not looking at him. Hindi ko kaya. Naalala ko ang sinabi niya kanina na may iba siyang gusto. Alam ko namang hindi niya ako magugustuhan agad. Pero susubukan ko. Baka malay natin . . . magbago pa ang isip niya at magustuhan din ako.

Huminga ako nang malalim kasabay ng pagtunog ng aking cellphone. Tiningnan ko ‘yon at nakitang tumatawag si Edzel, my ex boyfriend. Ano na naman ang kailangan nito? I still have his number because we just broke up last day. I answered his call, right in front of Blade. Paki ko kung maririnig niya?

“Hello,” walang ganang sagot ko sa tawag.

“Vea, can we talk?” his voice is almost begging. I frowned.

“Bakit? Hindi ba at tapos na tayo? Tigilan mo na ako, Edzel. We’re already done. I have nothing to do with you anymore. We can’t talk. I have busy schedule.” mataray kong sambit.

“I love you, Vea! Hindi mo ba maintindihan ‘yon? Ano pa ba ang gagawin ko para manitili ka? Damn! My friends warned me about you being a playgirl.” he murmured the last sentence but I still heard that.

“No. I’m not playgirl. I just don’t like you. Napilitan lang din naman akong maging boyfriend ka dahil kay Mommy! Tigilan mo na nga ako!” Hindi ko na naiwasan ang pagtaas ng boses ko at ang marahas na pagpatay ng tawag dahil sa inis.

Hindi ko naman talaga siya gusto. Napilitan lang ako dahil sinasabi ni Mommy na baka magustuhan ko ang lalaking ‘yon, pero nagkakamali siya. Hindi ko gusto ang mahanging kagaya ng lalaking ‘yon.

“Playgirl, huh.” The man in front of me scoffed in disbelief. As if disappointed of me.

“I’m not,” nasasaktang sagot ko at nag-iwas ng tingin sa kaniya.

“I don’t like playgirls and pretending to be innocent.” Makahulugang sambit niya na ikinakunot ng noo ko.

“What are you saying? That I’m not innocent because . . .” hindi ko matapos ang sasabihin dahil napagtanto kong mali ang sasabihin ko. “Hindi ako kaladkaring babae, kung ‘yan ang iniisip mo.” padaskol kong sambit.

He clenched his jaw while looking at me intently. I look away, not letting him see how fragile I am and how affected I am with his words.

“Vea, mukhang hindi uuwi si Theo ng San Jose, ‘no?” napatingin ako kay Dane nang pumasok muli sila ni Zaimon sa loob ng kubo.

Ramdam ko pa rin ang matiim na titig ni Blade sa akin pero hindi ko na siya binalingan ng tingin.

“Hindi ‘ata. Ang sabi niya sa akin ay may mga inaasikaso siya sa business ng Daddy niya doon.” sagot ko, hindi pinahalatang may sama ng loob na nararamdaman.

Our days went on like a whirlwind. Balik muli ako sa pagmomodelo habang bakasyon pa. Malapit na rin ang pasukan kaya paniguradong hindi ako tatanggap ng mga shoot at project sa teens magazine dahil magfo-focus ako sa pag-aaral. Then after that I went back to San Jose with my parents.

“Are you sure with that, Dane?” I asked my best friend.

She looks constipated yet I know she have decided. And think about it.

“Yes, Vea. I’m sorry, you’re my last resort for this. Hindi naman papayag si Mommy at Daddy na umalis ako kapag sinabi kong si Zaimon ang kasama ko.

“Fine. Siguraduhin mo lang na magiging maayos ang kalalabasan nito, ah.”

“Yes. Promise hindi ka naman mapapagalitan ni Mommy.

Inirapan ko lang siya at isinagawa na ang plano naming magkaibigan. Pinagdadasal ko na sana ay hindi malaman ni Tita Donilla ang relasyon nina Zaimon o kahit ang pag-alis na lang nina Zaimon ngayon. We all know what her mother can do.

Kinabukasan ay maaga akong nagising para mag-exercise nang makarinig ako ng boses na parang nagtatalo sa labas ng bahay. Is that my parents? Lumabas ako at nanlaki ang mga mata ko nang makita si Tito Klintton at Tita Doni malapit sa gate at mukhang galit.

“Ilabas niyo si Vea at may itatanong lang kami! Nasaan ang anak ko!” sigaw ni Tito Klintton na nakapagpakaba sa akin.

Damn Dane!

“Wala rito si Dane, Klintton. Kahit ano’ng gawin mong halughog sa bahay namin ay wala kang makikita. Wala rito ang anak mo.” mahinahong sambit ni Daddy. Hindi pa sila nakakaalis ni Mommy para sa trabaho dahil masyado pa naman ding maaga.

Nagtama ang tingin namin ni Tita Doni na mas lalo kong ikinanlamig.

“Nasaan ang anak namin, Vea?!” sigaw ni Tita Doni.

Napakagat ako sa pang-ibabang labi, nangangapa ng sasabihin sa kanila dahil hindi ko naman talaga alam kung nasaan si Dane at Zaimon ngayon.

“H-hindi ko po alam, Tita.” sagot ko sa nanginginig na boses.

“You don’t know o pinagtatakpan mo lang ang kalandiang ginagawa ng anak namin?! Sabihin mo na kung nasaan siya, Vea. Nagmamakaawa ako. Zaimon is no good for my daughter. He will just bring her to mud. She doesn’t deserve a life with Zaimon!”

I don’t know why they’re insisting that Zaimon is not good for Dane. She deserves to choose a man whom she will love. A man as dedicated and as good as Zaimon. He deserves her. But they can’t see it.

“I . . . really don’t know, Tito, Tita. Si-sinamahan ko lang po talaga si Dane kahapon sa plaza. Hindi ko na po alam kung . . . saan siya pumunta--”

“With Zaimon! She’s with Zaimon yet you let her be with him!” Tito Klintton’s voice roared, I shivered.

“I don’t know where they are, Tito.”

‘Yon na lang ang nasabi ko dahil sa kabang nararamdaman.