ilahi bakıs açısı;
Koridorda uzun bir süre sessizce durdular.
söylediğim son cümle hâlâ havada asılıydı: “Beni gerçekten gör, Kuzey.”
Kuzey’in bakışları, ilk kez emir veren bir komutandan çok, ne yapacağını bilemeyen bir adamın bakışları gibiydi. Dudakları kıpırdandı ama sözler boğazında düğümlendi.
Tam o anda telsizden Aras’ın sesi duyuldu.
— “Kuzey, Lara… hemen iletişim odasına gelir misiniz? Sabotajın kaynağıyla ilgili önemli bir şey buldum.”
Kuzey, bir an daha Lara’ya baktı; ifadesi yumuşamıştı.
— “Konuşmayı bitirmedik,” dedi alçak bir sesle.
Sonra telsizden gelen aciliyet tonuna karşı koyamayarak derin bir nefes aldı. “Ama önce Aras’ın ne bulduğunu görmeliyiz.”
Laranın anlatımından devam ;
İkimiz birlikte yürümeye başladık. yan yana adım atarken kalbimin hâlâ biraz hızlı at
