Arson
1110 Words
[Zyra's POV]
Bumaling ako sa pamilya ko at binigyan ako nila ng mapanuring tingin. I glanced at Samantha to see her reaction. I am expecting her to scold his son for losing two million against me.
"Well, I'm glad you've already met!" Pumalakpak pa ito at halatang tuwang-tuwa. Ngumisi na lang ako kahit na hindi iyun ang inaasahan ko mula sa kanya.
Mas mabuti iyun lalo na dahil nakapirma na ang anak niya ng kontrata.
"You told her about the contract you signed?" I asked when we we're left alone. The adults left along with their kids to tour Samantha and her husband, Everest around town. I always stay at home, si Castiel ay pumiling huwag ding sumama.
"No," he said and shrugged.
"Much better. I guess you can start your s*****y now," I said with a smirk on my face. I crossed my arms in front of my chest, excited because of the idea that sinked inside my head.
"Okay... so, what do you want me to do?" Nakakamot sa ulong tanong niya. Why does he always scratch his head? Ugh, nevermind!
"Follow me," agad akong tumalikod at mabilis na umakyat ng hagdan. Ramdam ko ang presensya niyang nakasunod sa akin hanggang sa makapasok na kami ng third floor.
"Take one duffel bag," nakangusong utos ko at sinunod niya iyun nang walang reklamo.
"Okay... and then?"
"Let's go shopping!"
.
"Nah uh, don't help him." I glared at one of my guards when they were about to help Castiel carry an entire box full of anti-dandruff shampoo into the car.
"You'll be using that."
"Huh? Me?"
"Yeah, palaging makati yang ulo mo. Kadiri."
"Oh, it's just my mannerism-"
"Well, let's go!" Sigaw ko. Ilang mga shop na ang napasukan namin. I mostly bought new jewelries, make-up and shoes.
Habang nasa biyahe para bumili ng mga bagong damit ay namilog ang mga mata ko nung makakita ng isang shop.
"Stop!" Malakas na sigaw ko na ikinagulat ng driver. Mabilis akong bumaba ng sasakyan kahit hindi pa naipupwesto nang maayos ang sasakyan.
"How many?" Napanguso ako sa tanong ng cashier.
"Nabilang mo kung magkano ang natira sa bag?" Tanong ko kay Castiel nang nakanguso.
"300,520 pesos."
"Magkano nga kung hahatiin?" Dali-dali siyang kumuha ng cellphone para kwentahin.
"150,260 pesos."
"Okiee!" Malapad akong ngiti tsaka hinarap muli ang cashier. "Bigay mo na sa kanya 'yung kahati. Bilis!" Tumango si Castiel bago dali-daling binilang ang pera at nilapag sa counter.
"Lollipops nga po for 150,260 pesos!"
.
"What are you planning to do with all of these?" Nakakamot sa ulong tanong ni Castiel habang pinagmamasdan ang kahon-kahong lollipops na pina-deliver ko.
"Itatanim ko," ani ko at agad na sumimangot nung makita ang pamimilog ng kanyang mga mata. Don't tell me he actually believed that? "Edi kakainin, tanga!" Inayos ko ang aking buhok at tumalikod na.
"You'll get diabetes."
"So what? We'll die anyway in the end." I said as I continued walking towards the stairs. Natigilan lang ako panandalian nung hindi siya maramdaman sa likuran ko.
"Hello?!" Sigaw ko nung maabutan ko siyang nakatulala sa salas katabi ng mga kahon.
"Y-yeah," tumango ito bago sumunod.
I took him to his room na katabi lang ng hagdanan sa second floor. "Nandiyan na ang mga gamit mo."
"Okay, thanks."
"By the way, aalis tayo mamaya."
"Saan?-" Hindi ko na siya pinansin at padabog na sinarado ang pinto.
It's five and it's almost dawn. Napanguso ako bago dali-daling pumunta ng kusina para tingnan ang pagkain na niluto ng maids kanina.
I frowned because of the smell. Yucks, who cooks frozen foods for dinner? Mga bobo!
"Maids!" I shouted. Ano nga ang mga pangalan nila? "Reese! Lia!" Umaapaw ang boses na sigaw ko pero walang sumagot. Parang may anghel na dumaan sa buong bahay.
Napakunot ang noo ko dahil sa ginagawang pagbibingi-bingihan ng mga maids. Lumapit ako sa may stove at ngumisi sa ideyang pumasok sa isip ko.
.
I started walking towards the basement which is the maid quarters. Walang tao... nasaan na kaya nagtago ang mga 'yun?
"Yes, Ma'am?" Agap na tanong ng isa kong tauhan matapos ko siyang paypayin.
"Burn the beds from the maid quarters!" Sigaw ko kahit na nasa harap ko lang ang kausap ko para na rin marinig ng mga maids. I winked at my guard to give him a signal that I'm just kidding.
"Y-yes po? Ma'am Zyra?" One of the maids approached me with a nervous smile. Tumaas ang sulok ng labi ko nung makita sa kanyang likuran ang iba pang maids na nagtatago sa gilid ng bahay.
"Saan po kayo galing?" I sounded so nice that made her even more terrified. I gave her a smile and she quickly got pale.
"S-sa may garden po."
"Kanina ko pa po kayo tinatawag."
"G-ganoon po ba? Pasensya po, nasa may dulo kami ng hardin kaya hindi gaano rinig ang boses niyo," she let out an awkward laugh.
Ano raw? Hindi rinig ang boses ko?
"Gusto ko ho kasing magluto kayo ng ulam kasi pang-umagahan po ang chorizo, tocino, at itlog. Kung pwede ay magluto kayo ng adobo." Ilang segundo pa siyang natulala dahil sa sobrang lumanay kong magsalita. Kaya lumapit ako sa kanya at natataranta naman siyang napaatras. I even heard the other maids gasped in a distance.
"Naiintindihan niyo ho ba?" Dali-dali siyang tumango bago umalis at nakisali sa ibang mga kasambahay.
"Sabi sa inyong samahan niyo ako."
"Nakaya mo naman."
"Magpapaluto lang pala, nagtago pa tayo."
"Eh 'di natin alam ang ikot ng utak niyan."
.
"Get the fire extinguisher," I said to my guys as I wore my black sunglasses. Tumango sila bago kumuha ng mga fire extinguisher sa may garage. Madaming stocks ng ganoon dahil alam ng buong pamilya ko kung gaano ako kahilig sa arson.
Pumasok na ako sa salas at nakapandekwatrong umupo sa couch. I smirked and stick the lollipop inside my mouth when an explosion came from the kitchen.
Then I heard it... the panic, the screaming, and the crying of the maids.
Tumingin ako sa mga tauhan ko at nakitang nakahanda ang kani-kanilang mga fire extinguisher, nag-aantay na lang sila ng senyales mula sa akin.
I waited for more than five seconds to cause enough damage. Tumango lang ako sa mga tauhan ko nung makita ang paggapang ng apoy papunta sa salas. Dali-dali nilang pinatay ang mga apoy at nakanguso naman akong sumunod sa kanila.
Nalilibang kong dinidilaan ang aking lollipop habang pinapanood ang mga kasambahay na dumadaing sa sakit dahil sa sunog na kanilang natamo.
"By the way, check the second floor." I said to the guards when I remembered Castiel. Tumango ang dalawa sa kanila bago mabilis na tumakbo paakyat.
- Writer
