คืนที่เงียบสงัด… แต่แคทกลับรู้สึก ‘ไม่ปลอดภัย’
เสียงนาฬิกาบอกเวลา ตีสองครึ่ง
ภายในห้องของแคท มีเพียงแสงไฟจากโคมข้างเตียงที่เปิดทิ้งไว้
เธอไม่เคยนอนในความมืดสนิทอีกเลย ตั้งแต่เริ่มรู้สึกว่าแม่ของเธอ ‘เปลี่ยนไป’
เธอพยายามทำให้ตัวเองเชื่อว่า แม่แค่ป่วย
แค่เหงา… แค่คิดมาก…
แต่คืนนี้… เธอกำลังจะรู้ว่า มันไม่ใช่แบบนั้น
ความรู้สึกแปลก ๆ ที่ปลุกเธอขึ้นมากลางดึก
เธอจำไม่ได้ว่าเธอตื่นขึ้นมาเพราะอะไร
อาจเป็นเพราะเสียงของลมหรือเสียงบางอย่างที่เธอได้ยินผ่านความฝัน
แต่เมื่อเธอลืมตาขึ้น หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น
แม่ของเธอ… ยืนอยู่ที่ปลายเตียง
และแววตานั้น… มันไม่ใช่แม่ของเธอ
มากาเร็ต ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น
ใบหน้าของเธอ ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีอารมณ์ ไม่มีความอ่อนโยน
เธอเพียงแค่ ยืนอยู่ตรงนั้น… และจ้องมองลงมาที่แคท
ดวงตานั้น… มันไม่ใช่แม่ของเธอ
มันเย็นชา… มันว่างเปล่า… แต่มัน ‘จ้องเธอ’ อย่างตั้งใจ
เธ
