ไอ้เข้ม คนคลั่งรัก

ไอ้เข้ม ชายวัย 35 ปีร่างใหญ่กำยำ ผิวสองสี หน้าตาคมเข้ม คนสวนของบ้านวรพิมพ์นักธุรกิจพันล้านที่ทำหน้าที่ดูแลสวนดอกไม้ภายรอบบริเวณบ้านหลังใหญ่ ....................................... คุณหนูภูพิงค์ หญิงสาววัย 19 ปี สวยหน้ารัก ขาวอมชมพู ลูกสาวคนเดียวของบ้านวราพิมพ์ จึงเป็นที่รักของชายหนุ่มหลายๆ คนที่อยากจะเข้ามาเป็นเขย แต่ก็ต้องผิดหวังไปตามๆ กัน เพราะเธอนั้นมีคู่หมั้นแล้ว จากการหมั้นหมายของผู้ใหญ่ทั้ง 2 ฝ่ายที่เป็นเพื่อนกัน .......................................... ธนา ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปรงมีสง่า หล่อเข้ม วัย 23 ปี เป็นคู่หมั้นของภูพิงค์ .............................................. . . บ้านวรพิมพ์ "คุณพ่อค่ะ วันนี้คุณพ่อจะกลับมาทานข้าวเย็นกับพิงค์ไมค่ะ" เสียงหญิงสาวเอ๋ยถามภูผา ผู้เป็นพ่อที่เป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่ง ที่มังจะออกไปทำงานแต่เช้าและกลับมาดึกแทบทุกวัน จนทำให้ภูผาไม่ค่อยมีเวลาว่างให้กับครอบครัวสักเท่าไหร่ "พ่อยังไม่รู้เลยลูก วันนี้พ่อมีนัดกับลูกค้าคนสำคัญด้วย เอาไว้พ่อจะหาเวลาว่างพาลูกไปเที่ยวชดเชยนะ" "พ่อเอาแต่ทำงานไม่มีเวลามาทานข้าวกับพิงค์เลย" "อย่าดื้อกับพ่อสิลูก เดี๋ยววันนี้แม่อยู่ทานข้าวกับลูกเองนะ / คุณก็หาเวลาว่างให้ลูกบ้างนะ" เสียงฟ้า ผู้เป็นแม่พูดปลอบใจเธอเพื่อไม่ให้เธอคิดมากและน้อยใจที่ผู้เป็นพ่อนั้นไม่ค่อยมีเวลาให้ จนทำให้ฟ้าต้องพูดบอกภูผา ที่กำลังจะออกไปทำงาน "เอาอย่างนี้ดีไหม เดือนหน้าพ่อจะพาลูกไปเที่ยวเอาไม " "จริงนะคะ พ่ออย่าหลอกพิงค์นะ" "พ่อสัญญา" ภูผาเกี่ยวนิ้วก้อยสัญญากับเธอ ก่อนจะขึ้นรถที่มาจอดรออยู่หน้าบ้านเพื่อออกไปทำงาน หลังจากที่รถของภูผาวิ่งออกไป เธอและฟ้าก็พากันเดินเข้าไปข้างในบ้าน "ภูพิงค์ลูก เดี๋ยวเช้านี้ให้ลุงเอกไปส่งที่มหาวิทยาลัยก่อนนะ พอดีแม่มีธุระนะ แล้วเดี๋ยวตอนเย็นแม่จะรีบมาทานข้าวโดย" "ค่ะแม่" เธอตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อยเสียใจที่พ่อและแม่ไม่มีเวลาให้กับเธอเลย แม้ว่าเธอนั้นจะอยู่อย่างสุขสบาย อยากได้อะไรก็ได้ อยากไปไหนก็ได้ไป แต่มีอย่างเดียวที่เธออยากได้มากที่สุขจากพ่อและแม่คือเวลาที่ไม่เคยได้ . . เย็น หน้ามหาวิทยาลัย "พี่ธนา มาได้ไงค่ะเนี่ย" "พี่ก็มารับน้องภูพิงค์ไปทานข้าวเย็นนะสิ" "แต่วันนี้พิงค์มีนัดทานข้าวกับคุณแม่นะคะ" "ก็คุณแม่โทรให้พี่มารับน้องภูพิงค์ไปทานข้าว เพราะว่าท่านมาท่านติดธุระนะครับ" "สุดท้ายก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง และก็ไปรบกวนพี่ธนาตลอด" "รบกวนอะไรกัน พี่เต็มใจ ไม่ได้รบกวนเลยน้องพิงค์อย่าคิดมากสิ เพราะยังไงเราก็เป็นคู่หมั้นกันนะ ไปเถอะพี่ต้องโต๊ะไว้แล้ว" "ค่ะ" ธนาเดินไปเปิดประตูรถให้เธอขึ้นไปนั่ง ก่อนที่จะเดินไปขึ้นฝั่งคนขับแล้วขับรถออกไปทันที . . บนรถ "ครั้งหน้าพี่ธนาปฏิเสธคุณพ่อคุณแม่บ้างก็ได้นะคะ ไม่ต้องมารับพิงค์ไปทานข้าวทุกครั้งก็ได้ พิงค์ชินแล้วค่ะ ตั้งแต่เล็กจนโตท่านทั้งสองก็ไม่เคยมีเวลาให้พิงค์อยู่แล้ว" "น้องพิงค์อย่าโกรธท่านเลยนะ ท่านคงติดธุระจริงๆ แหละ" "ธุระของท่านสำคัญกว่าพิงค์ที่เป็นลูกอีกหรอค่ะ ขนาดวันเกิดพิงค์คุณพ่อ คุณแม่ยังไม่มีเวลาให้พิงค์เลย" "พิงค์ก็ยังมีพี่นะ พี่ว่างเสมอสำหรับน้องพิงค์นะ พี่ว่าน้องพิงค์อย่างคิดมากเลย วันนี้หลังทานเสร็จเราไปดื่มกันไหม" ธนาเอ๋ยชวนเธอไปดื่มต่อหลังจากทานข้าวเย็น เพื่อให้เธอได้คลายความเศร้าที่พ่อกับแม่ไม่มีเวลาให้ "จริงนะคะ พี่ธนาจะพาพิงค์ไปดื่มจริงๆ นะ" "จริงสิ แต่น้องพิงค์อย่าดื่มเยอะนะ ไม่อย่างนั้นพี่ถูกคุณพ่อคุณแม่พี่ดุแน่ที่พาน้องพิงค์ไปดื่ม" "ค่ะ" เธอยิ้มออกมาอย่างดีใจที่จะได้ไปเที่ยวกลางคืนและได้ดื่มอย่างที่อยากไปมานานแต่ไม่ได้ไปเพราะถูกสั่งห้ามจากพ่อและแม่ของเธอเพราะเป็นห่วง . . 20.00 น.ต่อมา ด้านในผับ หลังจากทานข้าวเสร็จ ธนาก็พาเธอไปซื้อชุดเปลี่ยนก่อนจะพามาที่ผับชื่อดังแห่งที่มีนักเที่ยวกลางคือของกลุ่มไฮโซ นักธุรกิจ มาเที่ยวดื่มสังสรรค์กันทุกค่ำคืน เสียงเพลงในช่วงนี้กำลังเปิดเบาๆ พอดึกหน่อยก็จะเริ่มเป็นสนุกๆให้กลุ่มนักดื่มได้ออกมาเต้นกัน "ไม่ต้องกลัวนะ มุมนี้จะลับสายตาผู้คนหน่อย" "ค่ะ พี่ธนา มาเที่ยวที่นี่บ่อยไหมค่ะ" "พี่ก็มาไม่ค่อยบ่อยหรอก นอกจากจะมากับเพื่อนบ้างอาทิตย์ละครั้งน่ะ" "พี่ธนาโชคดีนะคะ ที่ได้มาเที่ยวกับเพื่อน ต่างจากพิงค์ที่ไม่ได้ไปไหนเลย ถ้าพี่ธนาไม่พาไป" "ถ้าอย่างนั้นพี่จะเป็นคนไปรับน้องพิงค์หลังเลิกเรียนทุกวันเลยเอาไหม" "จะดีหรอค่ะ พิงค์กลัวคุณพ่อรู้" "ถ้าอย่างนั้นพี่จะพาน้องพิงค์มาเดือนละครั้ง" "ค่ะ พี่ธนารับปากแล้วนะคะ อย่าหลอกพิงค์นะ" "ครับ" ธนาได้พาเธอเข้าไปนั่งตรงมุมที่หลับตาคนที่สุดภายในผับ พร้อมกับสั่ง Mai Tai มาให้เธอดื่ม "Mai Tai สำหรับน้องพิงค์ครับ" "พิงค์ดื่มแล้วจะเมาไมค่ะเนี่ยพี่ธนา" "ไม่หรอก แต่ถ้าน้องพิงค์เมาพี่ก็พาไปส่งบ้านได้ ไม่ต้องกลัวหรอก" "ค่ะ" เธอหยิบ Mai Tai ขึ้นมาจิบ ด้วยรถชาติของเหล้ารัม รูราโซ่ น้ำสับปะรด น้ำมะนาว และน้ำเชื่อม ผสมกันทำให้เธอนั้นพอดื่มได้แม้ว่าจะเป็นการดื่มครั้งแรกก็ตาม . . ...ไอ้เข้ม คนคลั่งรัก......