Mihrinaz’dan,
Kulağımda Elvin anne ve Gülbin’in sesleri yankılanıyordu.
“Vah yavrum, vah kuzum.”
“Ay anne ben abime çok kızıyorum. Ne istiyor şu kızdan, bir rahat bırakmadı yaa! Ne olsa Mihri suçlu.”
Zihnim gittikçe açılsa da gözlerimi açamıyordum. Burnuma ilişen ilaç kokuları bir hastanede olduğumu düşündürüyordu.
“Gitsin bir tedavi falan olsun, yazık kıza, şu haline bak.”
Bana ne olmuş da, abisini evden gitsin istiyor diye merak ettim. En son parmağımın kesildiğini hatırlıyorum bir de beni intikamına kullanmak için geceye hazır ol demişti.
O an içimden bir ürperti geçti. Eğer söylediğini zorla yaptı da buraya düştüysem önce onu sonra kendimi öldürürdüm.
“Ben de bir süre gitsin istiyorum da işte babaanneni duydun. İzin vermedi.”
“Artık verir bence, bir günde kızın canını çıkarmış
