Mihrinaz’dan,
Hem merhametsiz hem pis ağızlıydı.
Beni insan olarak görmediğine o kadar emindim ki artık, karşısındaki ben değil belki bir fare olsa daha acımasız olurdu ona karşı.
Beni göz göre göre o soğuğa ve ölüme terk ettiğini unutmuş gibi davranıyordu ama ben asla unutmayacak ve affetmeyecektim.
Güya iyileşeyim diye banyo ettirip mutlu bir çiftmişiz gibi onu yıkamamı istemesinin hiç bir anlamı yoktu gözümde.
Yere attığı elbisemin kuruduğunu gördüğümde kirli pis demeden üzerime geçirdim. Kim için temiz olacaktım ki zaten, hayatıma kabus gibi çöken zorba temiz bir kadınla muhatap olmayı hak etmiyordu.
Benim tenimin kiri çamura da yatsam onun kalbinin pisliğini geride bırakamazdı bu yüzden artık on dokuz yılımı geçirdiğim halime geri dönmeye karar verdim.
Sadece bir gün temiz o
