Mihrinaz’dan,
Maral yengenin söylediğiyle ayıp işlerken yakalanmış çocuklar gibi utanmış hissederek gözlerimi kaçırdım.
Hoş gizleyecek neyim vardı ki, berdelle geldiğim konakta layığımı yaşıyordum.
Abim beden canımı isteyeceğine keşke bana fare deyip kapana hapsedecek biri ile evleneceğimi deseydi.
Sanırım o da bu yaşadıklarımın ölümden kolay olacağını düşünmüş olacak ki ölmeyi kabul edince başka ayrıntıya girmemiş.
Ben sadece başımı eğip ses etmeyince tuttuğu kolumu okşayarak tekrar konuştu.
“Benden çekinmene gerek yok ki Jiyan, kocası tarafından kabul edilmemeyi en iyi ben biliyorum.”
İşittiğimle şaşırarak yüzüne baktım. Kabul edilmemek ne demek bence bilmiyordu bile. Behram abi onun için canını verecek gibi davranıyordu.
Bakışlarımdan düşündüklerimi anlayınca acıyla tebessüm ett
