Mihrinaz’dan,
Serhat bana fare dedikçe kızıyordum ama şu an kendimi gerçekten de bir fare gibi hissediyordum.
Kapana kısılmış ölümü bekleyen türden.
Mervan amcanın tuhaf sesiyle fare nerde diye soruşu kulağıma iliştiğinde elimi korkuyla ağzıma kapayıp görünmez olmak ister gibi yere diz çöktüm.
Odada fareyi aramaya kalkarsa rezil olurdum, üstelik buradan kaçacağım hiçbir yer yoktu.
“Benim odam, benim farem. Herkes işine baksın.”
Sırf bana değil herkese karşı sürekli kavga halindeydi işte. Odasındaki fareyi çıkarmak için yardıma gelmiş amcasına verdiği cevap bunu açıkca gösteriyordu. Muhtemelen beni gizlemek için böyle söylemişti ama yine de başka bir bahane bulabilirdi, bu tavrı saygısızlıktı bence. Mervan amca onun asabi sesine inat yine olgunlukla konuştu.
“Bana büyük şehirde huyu
