Serhat’tan,
Bir saatten fazladır arka koltukta hareketsiz bir heykel gibi oturuyordu. Oysa ben ağlasın sızlasın, en azından onu nereye götürdüğümü sorsun isterdim.
Halamın namussuzluğunu cümle aleme duyururken durmayan dili şimdi bana lal kesiliyordu.
Yola çıkarken nereye gideceğime ne yapacağıma dair hiç bir fikrim yoktu. Tek istediğim Hanoğlu kızının canını yakmaktı ama artık fazlasını da istiyordum.
Bana itaat etmeliydi.
Avluya inme diyorsam inmemeli, odaya gel diyorsam gelmeli, nefes alma diyorsam ölmeliydi.
İnatçı huyunu kırdığım zaman belki biraz içim soğurdu yoksa bu öfkenin ateşi ile hem yanıp hem yakmadan durmayacaktım.
Dağlık arazide rakım yükseldikçe havanın soğuğu artıyordu. Bile bile klimayı açmıyor, üşüdüğünü görmeyi bekliyordum.
Soğuk biraz daha yükseldikçe üzerindek
