LUMIPAS na ang tatlong araw pero kahit kaunting bawas sa determinasyon ni Demetrius, wala. Sa nakalipas na araw, dito na siya sa apartment ko halos tumira.
Ang sarap niya nang tadyakan minsan. Hindi ko lang magawa dahil para akong tinatakasan ng lakas kapag nandiyan siya. Imbes na siya ang umalis, ako ang napapaalis sa sarili kong apartment huwag ko lang siyang laging makasama.
Hindi ko nga alam kung nag-aaral pa ba siya nang matino dahil lagi siyang maaga sa apartment ko. Maaga siyang dumarating upang sunduin ako ’tapos aalis kapag nakapasok na. Alam kong late na siyang nakakarating sa Crescent dahil malayo iyon plus malayo rin ang campus ko.
Sa pag-uwi ko naman ay naroon na kaagad siya sa labas ng campus, nag-aantay sa akin. May pasok pa sa Crescent sa oras ng labas namin kaya nakakas
