"O kız bu evde kalırsa ben giderim ağam!Oğlunun canına kasteden o soysuzların kanını bu evde istemiyorum!Ya ben,ya O!Kararını ver!"
***
Duyduğum sözler beni büyük bir endişeye sürüklemişti.
Buradan gidersem babam beni yaşatmazdı.Şermin hanımın gitmeyeceği belliydi çünkü.
Kazım ağanın sesini duyduğumda nefesimi tuttum.
"Şermin!Sen iyice yoldan çıktın!Çık git şuradan burnunu sokma her şeye!"
Konağı inleten sert sesle herkes sus pus olmuştu.Her şeye çok da karışmayan Kazım ağa bir kere konuşunca herkes susmak zorunda kalırdı.
Kocasından azar işiten Şermin hanım içinde kaynayan öfkeyle salondakilere baktı.O gelini olacak sünepeyi ucunda ölüm bile olsa bu konaktan gönderecekti.Onun yüzünden hem abisi ve ailesiyle arası bozulmuş hem de kocası ve oğullarıyla.Konakta kaldığı her an kendisi
