Mirhat gözlerime sorgularcasına ve merakla bakarken herhangi bir şey çaktırmamak için üstün bir çaba harcıyordum şu anlarda.Söyleyemezdim ona gerçeği.Söylersem eğer eninde sonunda Şermin hanım kendini aklar ben ise iftiracı gelin olarak kalırdım ki konakta gelin olarak kalabileceğim de kesin olmazdı.
"Bir şey yok.Biraz midem kötü."
Tek kaşını kaldırmış, tepkilerimi dikkatle izliyordu.Neyse ki bana inanmayı seçmiş olacak ki ayağa kalktı.
"Dikkat et yavrum.Yemek de yemedin doğru düzgün."
Ona tebessüm ettim ve onaylar anlamda kafamı salladım.Alnıma küçük bir öpücük bırakıp merdivenlere ilerlerken arkasından sessiz ve derin nefes bıraktım.Ondan böyle büyük bir şey saklamanın yükü omuzlarıma ağır geliyordu ama mecburdum.Bu öylece söyleyecebileceğim bir şey değildi ve hiç bir delilim olmadan
