39.Duyulan Gerçekler

1022 Words

Tepsiyi annemin oturduğu yerin önünde ki sehpaya bıraktım ve içinde ki çayları yavaşça önlerine bıraktım. Şermin hanım memnuniyetsiz bir tavırla oturmuştu ama sesini çıkarmıyordu. Söylediğim sözler etkili olmuştu sanırım. Tepsiyi kenara bırakıp hemen annemin yanına oturdum. "Annem nasılsın iyi misin?" Gülümseyerek sorduğum soruyla annem ellerimi tuttu. "İyiyim yavrum.Allah'a şükür geçinip gidiyoz." Yanağına bıraktığım öpücükten sonra gözlerim bizi ilginç gözlerle izleyen Şermin hanıma kaydı.Tabi bir gün bile kızının saçlarını okşadığını görmediğim için bu halimiz ona farklı geliyor olabilirdi. "Hoşgeldin Leyla teyze.Ne iyi ettin gelmekle." Havin gülümseyerek salona girdi ve ilerleyerek annemin elini öpüp samimi bir şekilde sarıldı. "Hoşbuldum güzel kızım.El öpenlerin çok olsun."

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD