Duyduğum ağlama sesiyle yavaşça gözlerimi araladım ve doğruldum yataktan.
Bir an algılarım benimle oynayıp yanlış duyduğumu düşündürdü ama yan tarafımda ki beşikten gelen ses bunun bir yanılgı olmadığını gösterdi bana.
Bebeğin küçük bedenini dikkatle kucağıma aldığımda arkamdan gelen sesle başım sesin sahibine döndü.
"Yine mi uyandı yavrum?Dur sen,bana ver."
Mirhat tek eliyle gözünü hafifçe ovuşturarak yataktan kalktı ve kucağımda ki minik adamı kendi kollarına aldı.Kocaman kollarında küçücük kalan bebek o kadar eğreti duruyordu ki.Ama bir o kadar da hayranlık uyandıran bir manzaraydı bu.Gülümseyerek onlara baktığım sırada Mirhat bebeği hafifçe sallayarak odada volta atmaya başladı.
"Ne oldu lan.Ne senin derdin bakayım, söyle abiye...Bu yaşta abi de oldum ulan işe bak!"
Kendi kendine
