Kalbimin tam orta kısmında küçük bir leke vardı, göğsümü sarsarak aldığım her nefes; kalbimin ortasındaki küçük lekenin her defasında canımı biraz daha acıtarak çoğalmasını sağlıyordu.
Ağzımın içinde büyüyen o kekremsi tat, pencereden gördüğüm deniz manzarasını dikkatli gözlerle incelediğim ve anımsatıcı denizin haşin dalgalarında kendimi bulduğum beyaz zamanlarda daha da büyüyerek ağzımın içini garip ve pis bir tata yol almaya itiyordu. Mavi denizde gizlenmiş umudun, dalgalarındaki haşin halin asabiyeti; gökyüzünün beyazla mavi karşımının ardından gürleyen şimşeklerin gökyüzünde kattığı damarların öfkesi, hayatın bir bakıma görünümsel anlamı gibiydi.
Çevremdeki insanlar, fazla kötüyken ve ben henüz yaptığım hataların bedelini tam anlamıyla ödeyememişken, insanlar bir bir hayatımızdan ek
