TOYGAR
Gece kulübünde çevreme bakınarak Hayat’ın telefonunu aradım. Telefonu çaldı, çaldı ama yanıt vermedi. Kalabalığın ve müziğin sesi kulağımın içinde uğuldayıp durarken, ekrandaki “Aranıyor…” yazısına bakıp dişlerimi sıktım. Bir daha aradım. Sonra tekrar. Aradıkça sinir tepeme çıktı, ateş basmaya başladı ama yok… Yanıt vermiyordu. Mesaj yazmak zorunda kaldım. “Neredesin?”
Yazdığım mesajı anında gördü. O küçücük “görüldü” ibaresi mideme oturmuş bir taş gibi ağırlık yaptı. Demek ki telefon elindeydi. Aradığımı görüyordu ama kasten, bile isteye cevap vermiyordu. Soğukkanlılığı mı beni delirtiyordu, yoksa umursamaz oluşu mu, bilmiyordum.
Nihayet cevap geldi. “Arkadaşlarımla eğleniyorum.”
Hiç beklemeden hemen karşılık verdim, “Benim geldiğim kulüpten başka gidecek mekan bulamadın mı?”
